81 – Wat ging er mis

When we really delve into the reasons for why we can’t let something go; there are only two: it’s an attachment to the past or it’s a fear for the future – Marie Kondo

Langzaamaan begrijp ik waarom het volledig minimaliseren en opruimen niet werktte. Ik pak iets op, Ja of Nee en leg het weer terug op de plek waar het vandaan komt.

Om grote veranderingen aan te brengen zul je niet eerst kijken, Ja of Nee en meteen weer opbergen moeten kiezen. Maar eerst de Ja/Nee fase door moeten.

Zoals Ik Dat zie. Alles wat je heb op 1 berg, Ja of Nee. Alleen bewaren waar je verliefd op bent zeg maar en dan pas zijn vaste verblijfplaats bepalen. Tegelijkertijd denk ik echt, hoe dan?

Maar ik ga nog niet beginnen. Pas als Ik het startsein krijg in het boek. Eerst bedenken waarom ik dit wil! Waarom? Tis toch goed zoals het gaat? Haha Nee! Time to change!

80 – Opgeruimd!

Keep only those things that speak to your heart – Marie Kondo

Hij kwam vandaag door de brievenbus,’opgeruimd!’ van Marie Kondo. De Japanese opruimgoeroe.

De hele dag heb ik de tijd om dit boek te lezen. Ik merk aan alles dat ik aan de bak moet. Oftewel net als bij de studie vroeg lees-ontwijkend gedrag.

Zal ik eerst even de planten water geven? Ja oke, dit keer krijgen ze allemaal zorgvuldig water. Misschien alvast die paar items op marktplaats zetten, ben je het alvast voor toch? Ik duw mijn kledingkast dicht waar de gitaar eigenlijk probeert uit te breken. Inmiddels staat hij alweer een paar weken in de kast en ik gebruik zo wel de gitaar als alle items in die kast eigenlijk niet. Ik weet dat als ik ga beginnen met dit boek, dat niet alleen die kast aan de beurt is!

Ik sla het boekje open, zinnen als, ‘ de kunst van het opruimen verandert je leven drastisch’ klinkt best spannend toch? Of ‘ opbergen voor een stimulerend leven’ .

Grappig voorbeeld, Ik ben altijd mijn schaar kwijt. Heb je die vaak nodig dan? Ja, met zoveel planten en blaadjes die geknipt moeten worden, aardig vaak. Maar ik leg dat ding overal neer. Resultaat Madelon heeft nu drie scharen. Nou heb ik een paar weken geleden ‘dat ene laadje’ opgeruimd, waar de schaar nu verblijft. Zijn vaste verblijfplaats zeg maar. En ik moet mezelf soms corrigeren, maar hoe ontzettend fijn om iets te vinden op de plek waar je het verwacht?

Dat verwacht ik van dit boek ook. Alles gaat z’n vaste plek krijgen. Overbodige dingen verdwijnen, spullen maar ook mensen. Misschien dat mijn droomappartement, aka minimalistische urban jungle, dichterbij is dan ik denk?

Oke, Laat ik beginnen. Ik ben er klaar voor, denk ik?

75 – Hechten aan.

Rommel is niets meer dan een woord in je hoofd, dat spullen beschrijft die op een onverwachte plek liggen – omdenken

De kledingkast die werd omgetoverd tot boekenkast, vinylkast, versterkerkast(ja dat past), make-upkast, werkkledingkast en schoenenkast. Door de ruimte in mijn kledingkast, heeft de kast een nieuwe functie gekregen. Nu nog even de uitdaging hoe fatsoenlijk dit in te richten.

Ik heb altijd de ambitie gehad om gitaar te spelen. Ik heb er ook maar vier, met vier tassen, drie standaarden en twee versterkers. Speel ik? Zelden! Versterkers lijken ook eigenlijk niet meer nodig. Dit is weer een typisch geval van, ik vind het zonde. Als ik maar dertig euro krijg laat ik het liever staan. Maar waarom? De versterkers staan opgestapeld in mijn kledingkast en bij de deur met de spullen waar ik niet echt bij moet!

Inmiddels is de kamer zo goed als opgeruimd. Ik betrap me erop geen zin te hebben om dingen uit te zoeken dus het maar weer wegprop ergens waar ik het niet zie maar waar het er wel is! Andere kant hecht je veel minder waarde aan bepaalde dingen, eerst denk je nee, daarna denk je f*ck it en weg ermee. Mis je het later? Bijna nooit! Dus die weggestopte spullen krijgen de volgende keer de kans voor een nieuw huis, nu even voor het zicht opruimen en de diepere opruimfreak komt vanzelf weer naar boven!

73 – Minimal art?

The human body is 70% water. So we are basically cucumbers with anxiety.

Met zweetdruppels in mn nek en ook wel op andere plekken, loop Ik zo 15 keer met twee planten naar de badkamer. Tijd voor wat ruimte en tijd voor wat water. Nadat er ongeveer 30 van mijn vrienden zich in het bad hebben verzameld besef ik me, 1) Dat het veel te warm is hiervoor, 2) Het bad veelste klein is of 3) Dat we meer baden nodig hebben in dit huis!

Maargoed er is wat ruimte en ik kan voor het eerst in tijden mijn kledingkast opendoen. Tot mijn verbazing heb ik meer dan twee korte broeken! Relax, met dit weer. Het is warm en mijn uitstelgedrag wint het Ik verplaatst mezelf naar de schaduw in de tuin. Ik begin vandaag met het boek ‘weg ermee’ van Dennis Storm. Even een ijsje en lezen maar. Na een aantal hoofdstukken, besluit ik dat ik toch wel even naar boven kan om in ieder geval twee planken van mijn kast op te ruimen!

Daar gaan we, vuilniszak erbij zodat alles wat richting een goed doel kan meteen erin kan. Heb ik dit pas nog gedragen? Nee. Kom dat vanwege de tropische temperaturen? Nee. Zou ik nu weer kopen? Nee. Oke in de zak. Al snel heb ik een zak vol, maak wat fotos voor marktplaats en de koelte weer in voor wat leesplezier. Ben benieuwd of er zo weer een moment komt…

Misschien de planten familie iets langer in het bad verblijft! Maar het voelt goed, niks pas opruimen als ik ga verkassen naar mijn betonnen blok. Ik zie mezelf al zitten, de minimalist met de urban jungle!

72 – Life

Every situation in life is temporary. So, when life is good, make sure that you enjoy and receive it fully! And when life is not so good, remember that it will not last forever and that better days are on the way.

Heerlijk die warmte! Ik ben er dol op, ondanks dat het me sloom maakt en ik nu een heerlijk airco-kuchje heb van mijn werk! En probeer er dus ook van te genieten, voor je het weet zijn we weer sneeuwpoppen aan het bouwen!

Het minimaliseren slaat alleen nu ook toe op m’n planten. Het is ongeveer 40 graden op mijn privé saunazolder en sommige plantjes vinden dat iets te warm. Daarbij heb ik al een hekel aan trap lopen en moet ik nu dus ongeveer 15x met de gieter op en neer lopen.

Het typische is dat vooral de dubbele planten het lijken te begeven. En opnieuw m’n vriend, de erwt is wederom weer helemaal verdroogd. Ik ben hem maar gaan zien als een bosje bloemen, wat inhoud dat ik hem eens in de zoveel tijd moet uitzwaaien en opzoek moet maar een nieuw familielid. Zelfs m’n hedra, waar ik stiekem toch een beetje aan was gaan hechten, ondanks dat het echt geen knappe plant is, lijkt het te begeven. Jammer.

Donderdag en vrijdag word het nog heftiger en ik ben dan vrij. De datum van 23 september komt dichterbij dus ik moet verder met minimaliseren en opruimen.Ik zit eraan te denken om een aantal plantenvrienden die echt giga in de weg staan te verplaatsen naar het bad voor een goede sproeibeurt, die even daar te laten en de overige ladenkastjes waar ik nu niet bij kan op te ruimen. Maar als het donderdag temperatuurtje, sauna+ word heb je kans dat we dit plan nog even uitstellen.

Van de verhuisdozen, is de verzameling inmiddels ingeslonken van 4 dozen naar 1. Dus toch best lekker bezig! In die ene doos zitten een paar favoriete boeken, wat knutselwerkjes (wat moet je ermee?), wat beplakte agenda’s, een fotoalbum en wat glazen (waarom? Geen idee). Voor nu is dat even goed, soms moet je er een later moment gewoon nog een keer doorheen! Wie weet!

Overigens echt leuk om te horen dat sommige verhalen zo herkenbaar zijn. Meerdere vrienden en kennissen ook aan het opruimen geslagen zijn en het inspirerend en motiverend werkt! Tof!

71 – There it is.

Sommige bezittingen bezitten jou. Minder meuk is meer leuk.

De tijd dat de keuken afgeleverd zou worden is natuurlijk altijd een tijdsblok van een aantal uur. Dus ik bedacht me deze tijd nuttig te besteden met een paar dozen uit te zoeken. Alles uitgestald op de eettafel. Vond ik een nog leeg fotoalbum en een heleboel losse foto’s. Foto’s ga ik nooit wegdoen, dus besloot ik meteen dat 1 en 1, 2 is, vandaag dan. Zocht de fotoplakkers op en meteen alles gewoon random in het album geplakt. Ga ze ook nooit meer uitzoeken, dus gewoon gaan!

Ik last een stukje over brieven en kaarten in het boek ‘ Verlangen naar minder’, waar de schrijver op zijn beurt citeert uit het boek van Marie Kondo, Opgeruimd! van de Japanse opruimgoeroe. “Marie adviseert om alle brieven en kaarten weg te doen. Het doel van de brief of kaart is namelijk al bereikt. Jij hebt ze ontvangen en gelezen. Hou ze alleen als ze je nog puur plezier geven, schrijft Marie “.
Welke brieven of kaarten gaven mij nog plezier? Puur? Bijna allemaal waren ze de waarde en betekenis kwijtgeraakt door de tijd. Dus besloot ik net als Jelle, de schrijver, de brieven en kaarten te zien als stories op Instagram. De herinneringen zitten niet in die kaarten dus ik nam afscheid. Één grote verhuisdoos, werd een kleine box met een aantal mooie kaarten/foto’s erin. Schiet lekker op.

Het was 11 uur en er stopt een busje voor het huis. Ik houd mijn hart vast, want shit zouden het echt 76 pakketjes zijn, het is en blijft Ikea.
De mannen legde alles netjes in de woonkamer. Gingen weer weg, en waar de hell ga ik die spullen opruimen. Want het duurt nog ongeveer 5 maanden voor dat mijn huis ready is. En om dit nou als een soort decoratie in de woonkamer te laten liggen? Een opslag huren vind ik dus weer zooo, ongelooflijk zonde dus er moet een oplossing bedacht worden.

Dus ik zal toch aan de kledingrekken moeten beginnen. In de sauna op de zolder, tegelijk merk ik dat ik vind dat ik al heel wat gedaan heb en even een plantje wil kopen ofzo. Maar nee, het moet vandaag/morgen gebeuren. Morgen vooral omdat het vooral veel is.

 

 

70 – Things

Minimalism is the intentional promotion of the things we most value and the removal of anything that distracts us from it. Joshua Becker

Weer terug van de lichtenvoordense woestijn, volledig gezandstraald en wallen waar je U tegen zegt. Ben ik inmiddels weer bijgekomen en klaar om verder te gaan met het minimaliseren. Het leuke is, dat ik overal spullen vandaan tover om maar niet met die essentiële, moeilijke spullen aan te gang te gaan. Uit het opberg vak op de zolder, vlak naast mijn kamer werd weer een doos opgediept met allemaal kinderboeken. Mijn eerste leesboek, De mooiste vis van de zee, Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft, dat zijn er drie die mochten blijven. Maar volledige series van boeken, allemaal nog ongeveer in nieuwstaat, daar mag afscheid van genomen worden. Geen moeite mee.

Nadat ik al meerdere zakken kleding naar het goede doel te hebben gebracht, zijn er nog steeds genoeg kleren om elke dag van het jaar iets anders aan te doen. Straks word mijn keuken geleverd, de opslag hiervan moest eigenlijk gebeuren op de plek waar nu twee kledingrekken gemaakt zijn. Begrijp je, dat dit dus een uitdaging word zo. Hopen dat de mannen niet om 8 uur voor de deur staan.

Wat overigens ook wel typisch is, nu al mijn planten voor al mijn kasten uitgestald staan en ik geen enkele behoefte voel om ze aan de kant te halen. Blijkt dus dat ik die spullen dus eigenlijk totaal niet nodig heb. Vanaf januari heb ik deze verzameling bij elkaar gespaard en in theorie zouden dus al die spullen dus gewoon kunnen gaan. Theorie he.

Oke het was even een korte, want er moet opgeruimd worden.

 

60 – Even niet meer…

Once you see result, it become an addiction.

Dat je serieus even met jezelf de afspraak moet maken. Madelon, Nee. Keihard niet willen loslaten van het kopen van nieuwe planten. Ja het is een verslaving, maar vooral omdat ik in een tuincentrum rondstruinen toch een soort rustgevend vind. Tegelijkertijd, mijn kamer is bijna een tuincentrum. Er staat serieus van alles!
Het moet even stoppen, even in ieder geval.
Als je nu mijn kamer binnenkomt, moet je via de kokospalm, Alocasia jungle, begonia vloerkleed, om de Calathea’s heen richting mijn bed. Serieus! Kledingkast doe ik op het moment niet meer aan! Grappige is, blijkbaar heb ik die spullen dus echt niet nodig!
Dus de afspraak even niet meer naar het tuincentrum, ik mag nog wel een afspraak met een kweker maken. Daar kwam ik via instagram mee in contact en ik mag in zijn geweldige kas komen kijken met hele gave planten. Denk een soort hemel ofzo! Dat is dan even het laatste wat dan mag. Het slaat door, het huis want ja langzaam staan er beneden nu ook wat van mijn mooie vrienden, word steeds groener! I love it, maar er moet straks ben ik bang een losse verhuiswagen komen om alleen mijn groene vrienden al te verhuizen! Zijn er nog meer van dit soort mafkezen?

 

58 – The Challenge

The secret of change is to focus all of your energy, not on fighting the old but on building the new – Socrates.

Duizenden theorieën en allemaal theorieën die ik uiteindelijk toch niet nakom. Maar eigenlijk is het de grootste onzin. Dus starten we 23-6-2018. de 90/90 challenge! Deels zelfs bedacht en deels van Minimalism documentaire.

Zo werkt het, spullen die je de afgelopen 90 dagen niet gebruikt heb of ook de komende 90 dagen niet gaat gebruiken moeten weg. In het engels klinkt het een stuk cooler: Here’s one that worked: Look at a possession. Pick something. Anything. Have you used that item in the last 90 days? If you haven’t Will you use it the next 90days? If  not, then it’s okay to let go!

Ik wil daar nog twee dingen aan toevoegen. Ik wil 1 memory box in het leven roepen, dat kan een kettinkje zijn met veel waarde, tot een concert kaartje, tot iets wat je gewoon echt niet kwijt wil, zoals foto’s etc. En 1 collect-ing box, daar mogen bijv cd’s , vinyls, boeken. Maar vol is vol! Dat word nog een uitdaging!

Straks ga ik twee mooie boxen/dozen kopen, waar bovenstaande in kan. Mijn plantjes blijven, uiteraard. Maar alle douche-gels, kleding, weet ik wat, wat ik jaren met mij meesleep gaan weg. Hoe? Ik geef mijzelf de 90dagen ook om het te verkopen, weg te geven of gewoon weg te gooien! En nu ik dit op schrijft heb ik eigenlijk zin om te beginnen! Hoe cool. Nou ben ik niet zo goed in tellen maar het hele gebeuren, vind vanaf vandaag plaats tot 23-9-2018 (90 dagen precies is dan weer te moeilijk haha).
Dat betekend ook alle dozen in de schuur, de beugels, tandvoorbeelden van de tandarts, knutselwerkjes van vroeger, de kleding die al jaren in mn kast ligt. En vooral om tot de essentie te komen en vooral ook niet met weet ik veel hoeveel spullen richting mijn huis te gaan!
Wie doet er mee? Waarschijnlijk verklaard de helft mij voor gek, maar gewoon eens goed door je spullen heen te gaan is soms niet eens zo een gek idee! Laat even een berichtje, appje, smsje, als je nog wat meer wil weten  of als je mij heel hard wil uitlachen of gewoon graag meedoet!

En ik zal jullie proberen een beetje op de hoogte te houden.

 

 

 

55- Porta-something

Don’t stop be’leaf’ing.

Het is echt eenvoudig grappig hoe ik eens soort voldoening haal uit het feit dat ik niet elke plant in mijn kamer verzuip of laat verdrogen! En sterker nog met dit subtropische klimaat op mijn zolder doen de meeste planten het aardig goed! Met trots op dit moment mijn olifantsoor, aka Alocasia Portadora. Een plant die veel de groot is voor deze ruimte maar die het door de verschrikkelijke onmenselijke hitte het meer dan goed doet! Hij liet een paar bladeren gaan, zoals de meeste alocasia’s doen op het moment dat ze nieuwe bladeren gaan aanmaken.

Zoals een echte ‘groen’ liefhebber hield ik dagelijks bij hoe dit enorme blad, van mijn Alocasia groeide! Heel gaaf gezicht omdat het vele malen sneller gaat dan bijv een cactus die een beetje groeit, Bij dat soort kan je elk jaar een foto maken en zie je nog geen verschil. Ik denk dat ook mijn favoriet ook wel de Alocasia in het algemeen is. Vooral omdat men voorheen zij, ja moeilijk goed te houden, dus een uitdaging!
Hebben jullie ook jullie favoriete plantensoort? En is dat ook zo dat als je een soort ziet die je niet nog niet heb, in mijn geval de calidora bijv dat je die dus nog gewoon moet hebben!? De urban jungle blijft zicht uitbreiden, daarbij gaan andere spullen makkelijker weg, omdat ze simpelweg nu in de weg staan!