118 – Wat nou druk?

Je bent het gemiddelde van de vijf mensen met wie je het meest om gaat.

Zo begon de regel van het stukje wat ik net las. Schrijven vijf namen op van de mensen met wie je veel omgaat en die je beinvloeden. En dan moet je nadenken, want je bent zooo druk met vanalles dat het er bijna geeneens vijf zijn!

Oeps! Maar goed herkennen is al de helft van de oplossing. Dus meer rust creeeren om zo ook meer tijd voor het echte conecten te hebben!!

Ik lees en luister de laatste tijd veel boeken over mindset. Waar dit soort wijsheden dan gedeeld en uitgelegd worden. En in het begin dacht ik echt jaja, maar er zit een kern van waarheid in! Mocht je wat boekentips willen let me know!!

Verder is het misschien leuk om even te delen dat ondanks ik vrij lastig vijf namen kan verzinnen mijn business wel lekker aan het groeien is en ik er de volste vertrouwen dat dit voor financiele vrijheid gaat zorgen!

114 – inpakken maar weer?

Make room for what matters, let go of what doesn’t. Its that simple – Robert Tew

Een voor een duw ik de dozen weer richting mijn slaapkamer. Want de bank komt! Deze dozen heb ik of al een paar keer verplaatst of open gemaakt er wat uit gehaald en weer terug gezet.

Met de gedachte, Ohja dat ding. Wat ga ik er mee doen? Naar de berging? Het heeft eigenlijk geen nut dus niet in de woonkamer. Dit is het moment dat Marie Kondo zou zeggen; does it brings you joy? If not say Thank you and let go.

Maar wat ga ik doen met al die verzamelde bierglazen uit verschillende landen? Naar de kringloop? Alsof het geen waarde heeft,.. maar nu heeft het dat eigenlijk ook niet.

Morgen als ik mijn gordijnen heb opgehaald, ik recycle namelijk op dit moment karton naar gordijnen! Moeten die dozen gewoon echt doorzocht worden en vooral afgehandeld worden. Blijven met liefde of gewoon weg! Lastig ofzo!

111 – De laatste dagen

Keep calm the countdown is on!

Afgelopen vrijdag mocht ik de sleutel EINDELIJK in ontvangst nemen! En een Jansen zou een Jansen niet zijn als we niet meteen met de vloer, voorstrijk roller en halve keuken in ons handen naar binnen wilden!

Maar hard work pays off toch? De vloer ligt erin, bijna alle wanden in de (oh zo fijne) glasvezel, alle spullen zijn bijna over, alleen de plantjes nog en een deel van de keuken is gebouwd! Nou en dat in twee dagen en een paar avondjes!

Aankomende vrijdag slaap ik er voor het eerst en ik heb er zin in! Word een beetje improviseren zonder keuken, maar ik denk dat het goed moet komen! Als ik ineens heel veel afval dan moeten jullie je pas zorgen maken!

Verder ontzettend druk ook met de muziek. Zaterdag spelen we tijdens de play offs van oerrock in Gorredijk! Volgende week weer met de Beth Hart tribute in Apeldoorn! Helemaal leuk!

Merk dat deze blog nu iets meer een persoonlijke verhalenblog is geworden. Hoop niet dat het te erg stoort!

108 – Artistiek

One day or day one. It’s your decision.

Ik wil wedden dat ik vroeger dacht dat ik schilder,kunstenaar, sieraden maker, professional potloodpuntjesspaarder, muzikant, vulpenschrijver, diamondartist, schoonheidspecialiste of nagerverzorger zou worden. Wat kan een mens verzamelen, ik heb van die cheapy sieraden voor vier klassen kinderen, why? En je gaat er doorheen, ohja daar plakte ik mijn spiekbrief in, ohja dat droeg ik daarbij, ohja met die knopen en dat stofje ging ik nog een keer een kussentje maken. Maar je had toch al een keer alles doorgezocht. Klopt! Maar sommige items komen tevoorschijn nu er overal in het huis ingepakt word. Ten tweede heb ik, zoals Marie Kondo in haar boek beschrijft, soort bij soort opgeruimd. Wauw! Toch hebben sommige dingen voor mij nog waarde, meer dan dat ze ooit echt waard zullen zijn. Maar ik weet inmiddels dat sommige dingen even gezien moeten worden en daarna neemt die zogenaamde waarde af. Veel spullen gaan weg of naar de kringloop. Ook spullen die dus eerst voor mijn gevoel nog niet weg konden. Staan inmiddels al een heleboel spullen ingepakt, het is oprecht minder dan zes jaar geleden toen ik het huis uit ging. En nu zitten er ook echt spullen voor meerdere ruimtes bij, keuken, badkamer etc. Ik kan echt niet wachten tot dat ik mag gaan klussen. Misschien dat ik wel wat moodboards hier deel! I wish you all the best days, but not only for now cause it’s Christmas, but for the whole year!! 🎵🍀🌲

107- Maar nu echt

A goal should scare you a little but excite you a lot! – Joe Vitale

Heerlijk boek; stop sayin you are fine van Mel Robbins. Niet dat eeuwige gezeur over, Je moet je passie volgen en als je het wil komt het vanzelf! Maar iemand die straight is; met op je reet blijven zitten bereik je niets en alle beginnen zijn vaak k*t. Even mijn eigen samenvatting.

Eigenlijk legt ze vrij duidelijk uit wat we in je hoofd gebeurd als je een goed idee heb, meteen maakt je gedachten, na het heel even geweldig hebben gevonden, het volledig af met de wat als en het zou toch kunnen dat voorspellingen. Zoals gewoonlijk word het weer de uitdaging om hem uit te lezen, maar ik doe braaf de opdrachtjes en er zitten zoveel herkenningsdingen in.

‘By regonizing how your own brain works against you, you can use techniques to outsmart yourself. Ja toch mega interessant!

Ik ben klaar inderdaad klaar met de ‘I’m fine’ antwoorden en probeer stappen te maken. Beslissingen nemen in de gedachte wat ik daar over een paar jaar over zou vinden. Waar ik in sommige zaken nog wat blijf hangen maar in andere heel duidelijk geen genoege meer neem met de it’s fine answer!

Bij dit boek denk ik ook, als ik dan lees. Waarom vond ik dit boek nu pas? Zou niet iedereen het moeten lezen? Of ben ik soms een van de enige die opzoek is naar meer? Zou kunnen natuurlijk!

107 – Let it gooo, let it gooo

 

Any half-awake materialist well knows – that which you hold holds you – Tom Robbins

Daar gaan we dan, inpakken maar! Eerst nog even alle plantjes water geven, soort van studie-ontwijkend gedrag en dan moest ik echt van mezelf 1 doos inpakken of 1 vuilniszak weggooien met spullen. Ik trek weer een rol-bak onder mijn bed vandaan met van die rommel die ik al honderd keer heb aangeraakt. Kralen, touwtjes weet ik veel wat. Oké laatste poging op marktplaats en anders mag het weg, want wat moet ik er mee? Ik denk dat ik het pak en beet ongeveer 15 jaar al met mij meesleep zo niet langer.

Echt omdat het zonde is om weg te doen. Wat het gekke is, of misschien wel logisch is hoe vaker je sommige spullen tegenkomt. Weer die verf in je handen, weer die kralen, weer die boeken en weer heb je het een half jaar of een jaar laten liggen met geen enkele functie. Ik zal twee keer gaan verhuizen, eerst naar mijn tijdelijke crip/arkje en daarna door naar mijn echte eigen betonnen blok! Eerst vond ik het echt vreselijk, nog een tussenhuis. Vroeger wilde ik altijd op het water wonen, heb zelfs nog een ondernemingsplan geschreven op mijn opleiding, waarom dit populairder zou worden. Nu mag ik het zelf mee maken, in de koudste maanden, jeej! Nee maar alleen het hoognodige, het hotelkamer gevoeltje ervaren! Ja leuk, maar niet te lang haha.

Nu is het vooral de keuzes maken, wat gaat er mee en wat is nu echt klaar. Ken je dat, zo klaar met oud en zo ready for nieuw. Eigenlijk leek het mij makkelijker om gewoon in te pakken wat ik denk de komende 3 maanden, al hoop ik niet dat het zolang duurt, nodig te hebben. De rest zou dan overbodig zijn. Wel resoluut ofzo. Wat dan met de foto’s, knutselwerkjes van vroeger en mijn planten? Dan maar niet volledig minimalist, dan maar een halve! Hoeveel verhuisdozen zullen het totaal worden?

 

106 – Reflectie

Het stomste onderdeel van een werkstuk op school – younger Madelon

Mijn favoriete onderdeel, not at all, van een werkstuk of verslag. Reflecteren en nieuwe doelen stellen. Gewoon afronden, alles ging wel goed vond ik eigenlijk wel prima!

Het is inmiddels bijna 1 uur snachts en ik had bedacht rond 11 uur te gaan slapen. Wat zoals je merkt niet is gelukt. Ik dook terug op mijn blog, naar mijn allereerste post, de Ted talk van Mel Robbins, stop saying you’re fine.

Klik, klik, klik en ik ben inmiddels mezelf denk een uur aan het verzadigen met allerlei stukken over bovenstaande. Zoals wel vaker besluit ik dat ik het boek van Mel Robbins wil lezen en ook het boek waar ik toevallig Ali B over hoorde praten namelijk De kracht van het nu van Eckhart Tolle dus ik bestel die met twee klikken op de knop online!

Straks heb ik daar tijd voor denk ik bij mezelf! In mijn tijdelijke crip heb ik geen televisie dus genoeg tijd om te lezen en eigenlijk zie ik het al helemaal voor me! De stap erna doe wil ik nog even niet over nadenken, het inpakken, maartoch!

Reflecterend op het afgelopen jaar zouden er nu nieuwe doelen moeten ontstaan, die zijn er! Maar vooral met oog op groei en toekomst! Alles groeit aan een mens, nagels, haar, dus dan zou je kennis ook moeten groeien om het leuk te houden! Niet saai vooral! Daar gaan we dit jaar voor met de doelen, daarbij moet er een moment zijn dat ik uit een soort routine stap, want dat verveeld ook. Misschien vond ik daarom dat onregelmatige werken wel zo fijn?

Nieuw jaar, nieuwe kansen. Reflecteer op je afgelopen jaar, benader hem positief en wat beter had gekund! Ga niet alles compleet afzeiken want dan kan ik je zeggen, het brengt je alleen maar meer shit!

Zo dat waren mijn wijze woorden op dit nachtelijke uur, nu gauw slapen. Want volgens Mel Robbins zou het een goed idee zijn om de wekker 30 min eerder te zetten en niet te snoozen! Om te ervaren hoe moeilijk het is om de activerings-energie in gang te zetten! Om vanuit het warme fijne bed in de koude kamer te stappen! Ik ben benieuwd hoe ik daarover een paar uur over denk!

103-nachtelijke sessies

Kijk mij eens de wolken breken,
Liggend op mijn rug hier in het gras.
Verslagen, maar preciezer,

De gelukkige verliezer.

– Acda en de Munnik

Altijd zo fijn van het s’nachts wakker zijn, is de tijd die je ineens heb. Vroeger toen ik nog ongeveer 60/70 uur per week werkte, deed ik vaak niet anders dan de dingen die ik overdag niet af kreeg, s’nachts even afmaken.

Ritme was er niet echt, behalve dat er vaak na twee shifts even geslapen moest worden, drie uurtjes was vaak genoeg en weer door! Nu ben ik oud en trek ik dat slechter, maar mis het soms wel. Had op een of andere manier ook meer vrijheid omdat ik gewoon soms een week dan niet werkte en mijn vleugels uit kon slaan, naar waar dan ook!!

Niet dat ik het vannacht voor ogen had om weer eens de proef op de som te nemen. Maar goed we zijn nu toch wakker en als ik zo eens om me heen kijk zou weer eens de boel goed opruimen ook geen verkeerd idee zijn. Tegelijkertijd merk ik doordat de oplevering tot januari is uitgesteld het me ook heel even niet zoveel boeit.

Dikke kans dat Madelon, hond en mini jungle een tijdelijke woonplek mogen gaan zoeken. Hoe fijn en heerlijk rustgevend. Aan de andere kant zou het de ultieme minimalistische test zijn, wat heb je nou echt nodig? Dan nog wil ik m’n jungle toch wel graag behouden. Het geeft me een lente gevoel, want deze dagen met winter en kerst enzo, niet mijn ding!

Tijdens die nachtelijke momenten denk ik ook vaak ineens ook de dubbele betekenissen in bepaalde nummers te horen. Zoals bij bijv Acda en de Munnik, heerlijk!

Slaap lekker!

101 – uitzoomen

Travel, the only thing you buy to make you richer.

Soms heb je ruimte nodig om dingen van dichtbij weer te kunnen zien. Uitzoomen zeg maar. Bij mij werkt dat het best door Maar een plek te gaan waar ik niet vaak of misschien nog nooit geweest ben.

Een korte citytrip of gewoon met de auto stukje rijden. Even weg om de focus weer terug te vinden. Mijn laatste keer deed ik dat in mei, eerlijk te lang geleden. En nu mag ik weer even. Vaak zijn dat de momenten dat ik het meest creatief ben!

Ik kan niet wachten even al die onzin, en soms ook nuttige dingen van me afschrijven. Wie weet muziek voor de band, who knows!

Even een mooi inspiratie gevend plaatje, omdat het kan.

100 – 50/50

Kijk om je heen, ga wat vaker lopen, de wereld is zoveel mooier, met je ogen wijd open – lief leven

Vorige week maakte ik de zoveelste afspraak met mezelf, tijd voor een gezond leven. Naar buiten, wandelen minstens 30 min per dag. Niet meer iedere dag chips eten. Dat ging een dag of twee goed, daarna werd ik grieperig en merkte ik aan alles dat ik het liefst ondanks het ziek zijn, graag met een zak chips onder een dekentje op de bank zou kruipen! Lekker terug naar dat veilige gevoel. Iemand gooit allemaal opmerkingen naar je hoofd, jij absorbeert ze, slikt het maar ‘gewoon’, maar wil eigenlijk gewoon zielig in een hoekje wegkruipen met een 15-pack chips in alle mogelijke smaken! Voel je hem?

Maar nee dit keer niet, de viervoeter moet ook lopen, dus naar buiten. Rooie neus, water oogies maar na bijna een week voelt het goed! Ik heb mezelf een fitbit cadeau gedaan en tot nu toe motiveert hij me om aan m’n doelen te komen dus ja fijn gewoon! Mag ook wel eens, en ja ik weet het we zijn pas met op pad!

Nou kan natuurlijk niet alles altijd goed gaan. Goeie griep te pakken, een helse verkoudheid, echt heerlijk weer. Gister sprak ik een kennis die tegen mij zei; Madelon eigenlijk is het leven maar raar. We need to feel sad, to feel hapiness. It’s not really a choice! Best wel waar eigenlijk! In zekere zin ben je niet continue blij, op 1 lijn zeg maar. Wat een vlakke lijn zou bijna gelijk staan met niks voelen.

Het is dus eigenlijk 50/50, vaak gebeurd er iets goed met in de achtergrond nog een wat minder toffe gebeurtenis. Die maatschappij waar we nu in leven en die soort ‘guru’s’ die ons via verschillende wegen toespreken doen het meer lijken als 99/1 verhouding. Altijd is alles leuk, cool en geweldig. Blijheid en al die dingen, maar dat kan gewoon niet! Ik vloer weer van de hak op de tak, maar wie vaker leest kent dat wel een beetje van me.

Soms denk ik dan, ja misschien moet dat boek, dat niet alles geweldig is maar ook niet alles moet afzeiken als het even niet goed gaat nog geschreven worden.