111 – De laatste dagen

Keep calm the countdown is on!

Afgelopen vrijdag mocht ik de sleutel EINDELIJK in ontvangst nemen! En een Jansen zou een Jansen niet zijn als we niet meteen met de vloer, voorstrijk roller en halve keuken in ons handen naar binnen wilden!

Maar hard work pays off toch? De vloer ligt erin, bijna alle wanden in de (oh zo fijne) glasvezel, alle spullen zijn bijna over, alleen de plantjes nog en een deel van de keuken is gebouwd! Nou en dat in twee dagen en een paar avondjes!

Aankomende vrijdag slaap ik er voor het eerst en ik heb er zin in! Word een beetje improviseren zonder keuken, maar ik denk dat het goed moet komen! Als ik ineens heel veel afval dan moeten jullie je pas zorgen maken!

Verder ontzettend druk ook met de muziek. Zaterdag spelen we tijdens de play offs van oerrock in Gorredijk! Volgende week weer met de Beth Hart tribute in Apeldoorn! Helemaal leuk!

Merk dat deze blog nu iets meer een persoonlijke verhalenblog is geworden. Hoop niet dat het te erg stoort!

108 – Artistiek

One day or day one. It’s your decision.

Ik wil wedden dat ik vroeger dacht dat ik schilder,kunstenaar, sieraden maker, professional potloodpuntjesspaarder, muzikant, vulpenschrijver, diamondartist, schoonheidspecialiste of nagerverzorger zou worden. Wat kan een mens verzamelen, ik heb van die cheapy sieraden voor vier klassen kinderen, why? En je gaat er doorheen, ohja daar plakte ik mijn spiekbrief in, ohja dat droeg ik daarbij, ohja met die knopen en dat stofje ging ik nog een keer een kussentje maken. Maar je had toch al een keer alles doorgezocht. Klopt! Maar sommige items komen tevoorschijn nu er overal in het huis ingepakt word. Ten tweede heb ik, zoals Marie Kondo in haar boek beschrijft, soort bij soort opgeruimd. Wauw! Toch hebben sommige dingen voor mij nog waarde, meer dan dat ze ooit echt waard zullen zijn. Maar ik weet inmiddels dat sommige dingen even gezien moeten worden en daarna neemt die zogenaamde waarde af. Veel spullen gaan weg of naar de kringloop. Ook spullen die dus eerst voor mijn gevoel nog niet weg konden. Staan inmiddels al een heleboel spullen ingepakt, het is oprecht minder dan zes jaar geleden toen ik het huis uit ging. En nu zitten er ook echt spullen voor meerdere ruimtes bij, keuken, badkamer etc. Ik kan echt niet wachten tot dat ik mag gaan klussen. Misschien dat ik wel wat moodboards hier deel! I wish you all the best days, but not only for now cause it’s Christmas, but for the whole year!! 🎵🍀🌲

99 – 48- delig?

Minimalism is asking why before you buy

Los van het nut en het doel van het leven zoeken houd ik me ook gewoon nog met andere dingen bezig. Voorbeeld; hoeveel bestek gebruikt een mens?

Wat een vraag he? Het huis komt eraan en ik wil gewoon geen kasten vol met ongebruikte spullen. Ja koop hier uw 48-delige bestekset. Met daarin van alles even veel? Maar hoe dan? Misschien gekke gedachte maar ik gebruik toch op een dag meer vorken dan ontbijtlepeltjes? Of 6 soepkommen en 6 gewone borden? Maar hoezo? Ik wil gewoon die borden en misschien maar 2 kommen.

Maar even Madelon, dit begrijp je verkeerd. Dit zijn er 6, voor 6 mensen in een gezin. Juist, dat betekend dus dat ik na elke maaltijd moet afwassen en van alles dus maximaal 2 heb? Dat werkt toch niet? En dan kan de vaatwasser ook uit mijn keukenontwerp vandaan halen.

Ja je zal maar tijd hebben om je hier mee bezig te houden he? Ik zie het alweer weer voor me straks stapels met spullen die ik niet zal gebruiken of nodig heb. Nee dit keer ga ik niet met die 24 bananendozen over waarvan er dan 16 in de berging komen, gewoon niet!

94 – De iets mindere successtory

Als het in 1 keer niet lukt, drie keer links is ook rechts – 365 dagen succesvol

Ja Madelon, dat boek was je toch ook aan her lezen? En toen je bij het stuk over je missie aan kwam bleef het ineens stil. Klopt ook! Ik was niet bezig met mijn eigen missie maar net die van de wereld om mij heen. Het komt, zeker, maar even niet nu.

Maar nu ben je dus een echte minimalist? Mijn antwoord vind ik altijd leuk; Ja een minimalist in een urban jungle, yea right! Maar het is wel een beetje zo. Echt minimalist zijn, of worden lijkt me erg lastig maar de manier van denken staat me zeker aan. Al werkt het niet altijd.

Voorbeeld? Oke. Sinds ik een nieuwe baan heb en ik niet meer mijn schitterende gele outfit, incl werkschoenen hoef te dragen moet ik natuurlijk shoppen! En dan vooral online, lekker makkelijk, soms zelfs met achteraf betalen, geld uitgeven. Ja een soort verslaving denk waar we ons allemaal onbewust wel eens aan overgeven. Maar er is een verschil met ‘vroeger’ het moet echt goed zitten en potentie tot dragen hebben voordat het mag blijven. De twijfel gevallen gaan meteen weer terug laten we maar zeggen. Niks over nadenken!

91- Hotelkamer

Rust en ruimte, maar waar vind je zoiets?

Vanwege de beurs die ik mocht bezoeken met mijn werk, was het weer een momentje van rust en ruimte. Wat een relax gevoel om een hotelkamer in te wandelen! Heel fijn!

Alleen de noodzakelijke spullen, bed, badkamer, wat kleding en veel meer is niet nodig! Waarom stoppen we ons gewone huis dan wel zo vol?

Ik moet nog een paar dingen doorzoeken maar heb nu al zoveel meer ruimte over! Moet straks eigenlijk vooral een verhuisbusje zoeken voor mijn planten haha!

Nee maar het is dus straks vooral nodig om te kijken maar wat heb je ‘echt’ nodig? Alles een vaste plek geven, terug leggen na gebruik. Echt ik kan niet wachten!

Als ik nu iets aanschaf liever iets wat, iets meer geld kost maar waar ik echt happy van word, dan maar gewoon even snel aanschaffen omdat het in de aanbieding is. Apart, ik was nooit zo!

83 – Verplicht blij zijn.

Know this, you can start over each morning.

Daar komt weer zo een typische ‘zeur’ blog. Valt het jullie niet op dat je altijd maar blij, gelukkig en weet ik het wat moet zijn. Als je even een dipje heb, nou kop op, denk aan wat leuks en weer door! Die soort van lifestyle zie je meer dan ooit eigenlijk overal.

Depressie word met de nek aangekeken, rouwen doe je een week, misschien een maand en dan ga je gewoon weer verder me normale (wat dan ook is?) leven, toch? Want dat hoort zo. Wie dat bepaald, nobody knows, maar zo hoort dat nou eenmaal.

Ja maar je schreef laatst dat je juist uit je bubbel moest en dat soort dingen. Ja tuurlijk! Maar laat die momenten even toe, soms is het even niet relax, ben je niet blij, simpelweg gewoon verdrietig. Dat kan! Soms weet je niet eens waarom? En voordat je je een debiel gaat voelen omdat je dat zo voelt en vooral omdat de buitenwereld een ander beeld laat zien, laat het er even zijn. En nadat het er is heb je zelf de leiding.

Hoe bedoel je dat? Nou, stel dat je gewoon een *piep* dag heb omdat alles tegenzit, sochtends gooi je een plant om, die op je teen land, je ontbijt is op, je komt bij de winkel en geen portemonnee, band lek, zo een dag. Bepaal dan of al die dingen zo belangrijk zijn om je volledige mood te beïnvloeden of is het zo shit omdat het zich opstapelde? Maar zijn het op zichzelf zulke niets zeggende gebeurtenissen?

Maar het kan natuurlijk een veel heftigere gebeurtenis zijn die je ‘oh zo blije mood’ even doet vergaan. Laat dit gewoon toe, op een moment dat het kan. Want doe je dit niet, stop je hem weg en laat je de dag z’n gang gaan, dan weet je gewoon hij komt twee keer zo hard terug. En vaak op een hele andere manier, in een hele andere situatie.

Ja, dat was hem weer even. Ik ga richting een nachtdienstenwerkweekend op lowlands. Eentje waar ik tegenop kijk, maar eentje die ik ook recht in zijn face durf aan te kijken omdat ik er gewoonweg zin in heb! Ik ben benieuwd hoe maandag zal gaan, haha!

73 – Minimal art?

The human body is 70% water. So we are basically cucumbers with anxiety.

Met zweetdruppels in mn nek en ook wel op andere plekken, loop Ik zo 15 keer met twee planten naar de badkamer. Tijd voor wat ruimte en tijd voor wat water. Nadat er ongeveer 30 van mijn vrienden zich in het bad hebben verzameld besef ik me, 1) Dat het veel te warm is hiervoor, 2) Het bad veelste klein is of 3) Dat we meer baden nodig hebben in dit huis!

Maargoed er is wat ruimte en ik kan voor het eerst in tijden mijn kledingkast opendoen. Tot mijn verbazing heb ik meer dan twee korte broeken! Relax, met dit weer. Het is warm en mijn uitstelgedrag wint het Ik verplaatst mezelf naar de schaduw in de tuin. Ik begin vandaag met het boek ‘weg ermee’ van Dennis Storm. Even een ijsje en lezen maar. Na een aantal hoofdstukken, besluit ik dat ik toch wel even naar boven kan om in ieder geval twee planken van mijn kast op te ruimen!

Daar gaan we, vuilniszak erbij zodat alles wat richting een goed doel kan meteen erin kan. Heb ik dit pas nog gedragen? Nee. Kom dat vanwege de tropische temperaturen? Nee. Zou ik nu weer kopen? Nee. Oke in de zak. Al snel heb ik een zak vol, maak wat fotos voor marktplaats en de koelte weer in voor wat leesplezier. Ben benieuwd of er zo weer een moment komt…

Misschien de planten familie iets langer in het bad verblijft! Maar het voelt goed, niks pas opruimen als ik ga verkassen naar mijn betonnen blok. Ik zie mezelf al zitten, de minimalist met de urban jungle!

72 – Life

Every situation in life is temporary. So, when life is good, make sure that you enjoy and receive it fully! And when life is not so good, remember that it will not last forever and that better days are on the way.

Heerlijk die warmte! Ik ben er dol op, ondanks dat het me sloom maakt en ik nu een heerlijk airco-kuchje heb van mijn werk! En probeer er dus ook van te genieten, voor je het weet zijn we weer sneeuwpoppen aan het bouwen!

Het minimaliseren slaat alleen nu ook toe op m’n planten. Het is ongeveer 40 graden op mijn privé saunazolder en sommige plantjes vinden dat iets te warm. Daarbij heb ik al een hekel aan trap lopen en moet ik nu dus ongeveer 15x met de gieter op en neer lopen.

Het typische is dat vooral de dubbele planten het lijken te begeven. En opnieuw m’n vriend, de erwt is wederom weer helemaal verdroogd. Ik ben hem maar gaan zien als een bosje bloemen, wat inhoud dat ik hem eens in de zoveel tijd moet uitzwaaien en opzoek moet maar een nieuw familielid. Zelfs m’n hedra, waar ik stiekem toch een beetje aan was gaan hechten, ondanks dat het echt geen knappe plant is, lijkt het te begeven. Jammer.

Donderdag en vrijdag word het nog heftiger en ik ben dan vrij. De datum van 23 september komt dichterbij dus ik moet verder met minimaliseren en opruimen.Ik zit eraan te denken om een aantal plantenvrienden die echt giga in de weg staan te verplaatsen naar het bad voor een goede sproeibeurt, die even daar te laten en de overige ladenkastjes waar ik nu niet bij kan op te ruimen. Maar als het donderdag temperatuurtje, sauna+ word heb je kans dat we dit plan nog even uitstellen.

Van de verhuisdozen, is de verzameling inmiddels ingeslonken van 4 dozen naar 1. Dus toch best lekker bezig! In die ene doos zitten een paar favoriete boeken, wat knutselwerkjes (wat moet je ermee?), wat beplakte agenda’s, een fotoalbum en wat glazen (waarom? Geen idee). Voor nu is dat even goed, soms moet je er een later moment gewoon nog een keer doorheen! Wie weet!

Overigens echt leuk om te horen dat sommige verhalen zo herkenbaar zijn. Meerdere vrienden en kennissen ook aan het opruimen geslagen zijn en het inspirerend en motiverend werkt! Tof!

70 – Things

Minimalism is the intentional promotion of the things we most value and the removal of anything that distracts us from it. Joshua Becker

Weer terug van de lichtenvoordense woestijn, volledig gezandstraald en wallen waar je U tegen zegt. Ben ik inmiddels weer bijgekomen en klaar om verder te gaan met het minimaliseren. Het leuke is, dat ik overal spullen vandaan tover om maar niet met die essentiële, moeilijke spullen aan te gang te gaan. Uit het opberg vak op de zolder, vlak naast mijn kamer werd weer een doos opgediept met allemaal kinderboeken. Mijn eerste leesboek, De mooiste vis van de zee, Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft, dat zijn er drie die mochten blijven. Maar volledige series van boeken, allemaal nog ongeveer in nieuwstaat, daar mag afscheid van genomen worden. Geen moeite mee.

Nadat ik al meerdere zakken kleding naar het goede doel te hebben gebracht, zijn er nog steeds genoeg kleren om elke dag van het jaar iets anders aan te doen. Straks word mijn keuken geleverd, de opslag hiervan moest eigenlijk gebeuren op de plek waar nu twee kledingrekken gemaakt zijn. Begrijp je, dat dit dus een uitdaging word zo. Hopen dat de mannen niet om 8 uur voor de deur staan.

Wat overigens ook wel typisch is, nu al mijn planten voor al mijn kasten uitgestald staan en ik geen enkele behoefte voel om ze aan de kant te halen. Blijkt dus dat ik die spullen dus eigenlijk totaal niet nodig heb. Vanaf januari heb ik deze verzameling bij elkaar gespaard en in theorie zouden dus al die spullen dus gewoon kunnen gaan. Theorie he.

Oke het was even een korte, want er moet opgeruimd worden.

 

65 – Betonnen blok.

It’s not about how big the house is, but how happy the home is.

Gister was het dan eindelijk zo ver. Helmpje1,2 en 3 mochten het betonnen blok betreden. Even, hoe cool is het om je eigen appartement voor de eerste keer van de binnenkant te bekijken. Helemaal blij, liep ik rond en trots eigenlijk ook wel, want ja heb ik toch even op eigen houtje geflikt! Nu ook feeling bij de ruimte en mijn plannen redelijk goed bedacht! Die opleiding zit er toch ver weg nog wel in hoor! Fijne dingen.

Heerlijk, ruim, leeg en licht. Enorme raampartijen, ja dit word erg mooi! Ondertussen denken waar ik al mijn meer dan honderd groene vriendjes kwijt ga kunnen, maar dat komt vast goed! Iets met geen vensterbanken.

Gister schreef ik iets over beïnvloeden,ik wilde daar iets bewuster op gaan letten. Vanochtend, wekker gaat op telefoon, ik pak hem zie direct berichten, mailtjes en voor ik het weet ben ik 10 minuten verder. Dan opstaan, douchen en de hele routine, bizar eigenlijk! Ik heb misschien zo een verheerlijkt beeld bij de ideale ochtend, maar eigenlijk zou dat opstaan zijn met ontbijtje, bakje thee, douche, wandeling met de hond zijn en door. Waarom doe je dat nu dan niet al? Alsof je ergens op zit te wachten! Ja precies dat. Geen idee.

Komend weekend draai ik Zwarte Cross en  mede cross-ganger zei:, ja maar waarom dan niet een weekend offline, en ik denk alleen maar neee… Dat is heftig toch? Dat kan niemand, dus ik ook niet. Ik voel aan alles dat ik daar nog niet echt klaar voor ben. Verslaafd. We gaan het meemaken, eerst maar de spullen en langzaam aan wat minderen?