114 – inpakken maar weer?

Make room for what matters, let go of what doesn’t. Its that simple – Robert Tew

Een voor een duw ik de dozen weer richting mijn slaapkamer. Want de bank komt! Deze dozen heb ik of al een paar keer verplaatst of open gemaakt er wat uit gehaald en weer terug gezet.

Met de gedachte, Ohja dat ding. Wat ga ik er mee doen? Naar de berging? Het heeft eigenlijk geen nut dus niet in de woonkamer. Dit is het moment dat Marie Kondo zou zeggen; does it brings you joy? If not say Thank you and let go.

Maar wat ga ik doen met al die verzamelde bierglazen uit verschillende landen? Naar de kringloop? Alsof het geen waarde heeft,.. maar nu heeft het dat eigenlijk ook niet.

Morgen als ik mijn gordijnen heb opgehaald, ik recycle namelijk op dit moment karton naar gordijnen! Moeten die dozen gewoon echt doorzocht worden en vooral afgehandeld worden. Blijven met liefde of gewoon weg! Lastig ofzo!

111 – De laatste dagen

Keep calm the countdown is on!

Afgelopen vrijdag mocht ik de sleutel EINDELIJK in ontvangst nemen! En een Jansen zou een Jansen niet zijn als we niet meteen met de vloer, voorstrijk roller en halve keuken in ons handen naar binnen wilden!

Maar hard work pays off toch? De vloer ligt erin, bijna alle wanden in de (oh zo fijne) glasvezel, alle spullen zijn bijna over, alleen de plantjes nog en een deel van de keuken is gebouwd! Nou en dat in twee dagen en een paar avondjes!

Aankomende vrijdag slaap ik er voor het eerst en ik heb er zin in! Word een beetje improviseren zonder keuken, maar ik denk dat het goed moet komen! Als ik ineens heel veel afval dan moeten jullie je pas zorgen maken!

Verder ontzettend druk ook met de muziek. Zaterdag spelen we tijdens de play offs van oerrock in Gorredijk! Volgende week weer met de Beth Hart tribute in Apeldoorn! Helemaal leuk!

Merk dat deze blog nu iets meer een persoonlijke verhalenblog is geworden. Hoop niet dat het te erg stoort!

99 – 48- delig?

Minimalism is asking why before you buy

Los van het nut en het doel van het leven zoeken houd ik me ook gewoon nog met andere dingen bezig. Voorbeeld; hoeveel bestek gebruikt een mens?

Wat een vraag he? Het huis komt eraan en ik wil gewoon geen kasten vol met ongebruikte spullen. Ja koop hier uw 48-delige bestekset. Met daarin van alles even veel? Maar hoe dan? Misschien gekke gedachte maar ik gebruik toch op een dag meer vorken dan ontbijtlepeltjes? Of 6 soepkommen en 6 gewone borden? Maar hoezo? Ik wil gewoon die borden en misschien maar 2 kommen.

Maar even Madelon, dit begrijp je verkeerd. Dit zijn er 6, voor 6 mensen in een gezin. Juist, dat betekend dus dat ik na elke maaltijd moet afwassen en van alles dus maximaal 2 heb? Dat werkt toch niet? En dan kan de vaatwasser ook uit mijn keukenontwerp vandaan halen.

Ja je zal maar tijd hebben om je hier mee bezig te houden he? Ik zie het alweer weer voor me straks stapels met spullen die ik niet zal gebruiken of nodig heb. Nee dit keer ga ik niet met die 24 bananendozen over waarvan er dan 16 in de berging komen, gewoon niet!

71 – There it is.

Sommige bezittingen bezitten jou. Minder meuk is meer leuk.

De tijd dat de keuken afgeleverd zou worden is natuurlijk altijd een tijdsblok van een aantal uur. Dus ik bedacht me deze tijd nuttig te besteden met een paar dozen uit te zoeken. Alles uitgestald op de eettafel. Vond ik een nog leeg fotoalbum en een heleboel losse foto’s. Foto’s ga ik nooit wegdoen, dus besloot ik meteen dat 1 en 1, 2 is, vandaag dan. Zocht de fotoplakkers op en meteen alles gewoon random in het album geplakt. Ga ze ook nooit meer uitzoeken, dus gewoon gaan!

Ik last een stukje over brieven en kaarten in het boek ‘ Verlangen naar minder’, waar de schrijver op zijn beurt citeert uit het boek van Marie Kondo, Opgeruimd! van de Japanse opruimgoeroe. “Marie adviseert om alle brieven en kaarten weg te doen. Het doel van de brief of kaart is namelijk al bereikt. Jij hebt ze ontvangen en gelezen. Hou ze alleen als ze je nog puur plezier geven, schrijft Marie “.
Welke brieven of kaarten gaven mij nog plezier? Puur? Bijna allemaal waren ze de waarde en betekenis kwijtgeraakt door de tijd. Dus besloot ik net als Jelle, de schrijver, de brieven en kaarten te zien als stories op Instagram. De herinneringen zitten niet in die kaarten dus ik nam afscheid. Één grote verhuisdoos, werd een kleine box met een aantal mooie kaarten/foto’s erin. Schiet lekker op.

Het was 11 uur en er stopt een busje voor het huis. Ik houd mijn hart vast, want shit zouden het echt 76 pakketjes zijn, het is en blijft Ikea.
De mannen legde alles netjes in de woonkamer. Gingen weer weg, en waar de hell ga ik die spullen opruimen. Want het duurt nog ongeveer 5 maanden voor dat mijn huis ready is. En om dit nou als een soort decoratie in de woonkamer te laten liggen? Een opslag huren vind ik dus weer zooo, ongelooflijk zonde dus er moet een oplossing bedacht worden.

Dus ik zal toch aan de kledingrekken moeten beginnen. In de sauna op de zolder, tegelijk merk ik dat ik vind dat ik al heel wat gedaan heb en even een plantje wil kopen ofzo. Maar nee, het moet vandaag/morgen gebeuren. Morgen vooral omdat het vooral veel is.

 

 

70 – Things

Minimalism is the intentional promotion of the things we most value and the removal of anything that distracts us from it. Joshua Becker

Weer terug van de lichtenvoordense woestijn, volledig gezandstraald en wallen waar je U tegen zegt. Ben ik inmiddels weer bijgekomen en klaar om verder te gaan met het minimaliseren. Het leuke is, dat ik overal spullen vandaan tover om maar niet met die essentiële, moeilijke spullen aan te gang te gaan. Uit het opberg vak op de zolder, vlak naast mijn kamer werd weer een doos opgediept met allemaal kinderboeken. Mijn eerste leesboek, De mooiste vis van de zee, Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft, dat zijn er drie die mochten blijven. Maar volledige series van boeken, allemaal nog ongeveer in nieuwstaat, daar mag afscheid van genomen worden. Geen moeite mee.

Nadat ik al meerdere zakken kleding naar het goede doel te hebben gebracht, zijn er nog steeds genoeg kleren om elke dag van het jaar iets anders aan te doen. Straks word mijn keuken geleverd, de opslag hiervan moest eigenlijk gebeuren op de plek waar nu twee kledingrekken gemaakt zijn. Begrijp je, dat dit dus een uitdaging word zo. Hopen dat de mannen niet om 8 uur voor de deur staan.

Wat overigens ook wel typisch is, nu al mijn planten voor al mijn kasten uitgestald staan en ik geen enkele behoefte voel om ze aan de kant te halen. Blijkt dus dat ik die spullen dus eigenlijk totaal niet nodig heb. Vanaf januari heb ik deze verzameling bij elkaar gespaard en in theorie zouden dus al die spullen dus gewoon kunnen gaan. Theorie he.

Oke het was even een korte, want er moet opgeruimd worden.

 

38 – Slow Fashion

Waste isn’t waste until we waste it – Will.i.am

Al weer even geleden, laten we zeggen kerst, kreeg ik net als ongeveer de rest van werkend Nederland een kerstpakket. Ik, die net een beetje op de lijn aan het letten was zag de bui alweer hangen, met weer die gekke producten die dan jaren in je kelder kast staan. In het geval van Ikea, waar ik werk als keukenspecialist, zouden dat dan ook nog eens Zweedse gekke producten zijn voor de kelderkast. Maar ze hadden een ander, eigenlijk best, tof kerstpakket. Naja noem het maar een ‘kersttas’.  Met daarin een aantal producten.

Deze tas, ik was eigenlijk meteen verliefd. Wat een leuk, gek ding! Heel gaaf gemaakt, door het bedrijf ‘I-did’. Het is een bedrijf, wat kleding hergebruikt om nieuwe producten van te maken. Ik wilde wat meer weten over dit bedrijf, via hen website kwam ik op de volgende informatie:

i-did gelooft in een sociale en circulaire samenlevering. Een samenleving waar producten en grondstoffen niet worden weggegooid, maar worden hergebruikt en gemaakt onder sociale omstandigheden. Waar iedereen zijn bijdrage levert om de cirkel draaiende te houden en waar niemand wordt buitengesloten. Daarom herwaardeerd i-did textiele grondstoffen en arbeidspotentieel: onze producten bestaan uit meer draagbare kleding en textiel van consumenten en bedrijven en worden gemaakt door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.’
Ik vind het een heel gaaf concept, dus de oude bedrijfskleding word hergebruikt in dit geval voor een kerstcadeau voor de werknemers. Ik vind hem leuk! Ik ben niet echt een tassen mens, dus ik heb hem in mijn interieur toevoegt als een extra opbergruimte!

Website i-did

21 – Design droom?

Beschouw je huis als je persoonlijke schatkamer – Le corbusier

Oh, wat kan ik heerlijk wegdromen als ik met mijn toekomstige interieur bezig ben. Wat moet het toch heerlijk zijn omdat voor meer mensen te kunnen doen. Van een huis een thuis maken zeg maar. Ja toekomstdromen, ze moeten er zijn!
Ik ging voor mezelf aan de slag, even de plattegrond schalen, spiegelen en tekenen, schetsen maar. Dit keer rekening houdend met het feit dat ik nogal snel wissel van wat ik mooi vind. Dus de basiselementen moeten redelijk neutraal blijven, zodat die in een ‘interieur change mood’ behouden kunnen blijven. Maar een muur verven, is een stuk minder ingrijpend dan een nieuwe bank aanschaffen. Het kost misschien meer tijd maar als je even in een kostenplaatje denkt, ja dat moest ik maar even in mijn achterhoofd houden.
Ik werk nog steeds aan mijn minimalistische lifestyle. Ik heb al veel weggedaan, maar heb 1 cheat kast in mijn kamer. Daarachter zit nog een ruimte om dingen op te ruimen. In deze cheat kast staan dingen die ik niet weg wil gooien maar wil verkopen of weggeven. Alleen zijn er niet altijd kopers of mensen die het willen hebben. Je raad het al ik moest bij het ‘achterliggende’ kastje zijn. Al die zooi er weer uit en ik was echt in staat om alles weg te gooien. Wat moet een mens met 200 boeken, 3 gitaar tassen (ja ik heb 4 gitaren but anyway), 15 verschillende bierglazen (verzameldrang?), nog meer oude interieurmagazines en ga zo nog maar even door. Éen ding is zeker alles van bovenstaande, behalve de gitaartassen gaat niet mee naar mijn nieuwe woning, maar om het dan nu weg te doen. Lastig! Voor mijn minimalistische lezers, hebben jullie daar ook ‘last’ van?
Maargoed met die minimalistische insteek ging ik dus mijn eigen interieur ontwerpen. Het tot nu resultaat wil ik graag delen. Het zal nog wel minstens 50 keer veranderen maar het is een begin! 52m2 is best nog groot!

 

10 – Love on first sight

Waar veel licht is valt ook diepe schaduw. – Johann Wolfgang van Goethe

*Zucht*  Ja ik kan mij nog zo goed het eerste moment herinneren dat ik je zag. Zal ik je, je noemen of toch U? Want U verdien je eigenlijk wel. Je bent eigenlijk best groot, maar wel heel mooi. Ik denk dat ik verliefd ben, liefde op het eerste gezicht.
Eigenlijk passen de woorden, robuust, industrieel, stoer en koper ook wel bij je. Ja heel gaaf, maar onbetaalbaar. Maar je moet groots blijven dromen toch? Je zal wel denken waar heb je het over? Ik heb het over Atlantic, eigenlijk Atlantic de Floor Lamp van Eichholtz. Wat gaaf en ik zou die zo graag in mijn huis neerzetten. Veel mensen zullen ook denken van je bent niet goed. Voor mijn grote vriend leg je al gauw 1200,- euro neer. Maar mocht ik ooit de kans krijgen, ja dan wil ik hem!

We dromen nog even verder en ondertussen, kijk ik rond naar verlichting die met zijn vorm en uitstraling in de buurt komt van deze grote jongen. Maar het valt tegen. Veel fabrikanten hebben hun best gedaan om Atlantic te evenaren, maar komen niet echt in de buurt. Het is het eigenlijk net niet.
Ik heb een aantal woonwarenhuizen bezocht, vele waar ik eigenlijk nooit meer wil komen, want als ik al de moeite doe om naar een winkel te gaan. Waar de meeste mensen online kopen, loop ik een winkel binnen en zitten ongeveer alle medewerkers alsnog naar een scherm te staren, alleen dan ik met hen, op hen telefoon. Werkt niet.

Dit waren de leukste die ik tegen ben gekomen. Ik droom nog even verder. Hebben jullie dat ook wel eens dat je een interieurstuk ziet, dat je het echt heel graag zou willen hebben en dat dan ook niet los kan laten?