101 – uitzoomen

Travel, the only thing you buy to make you richer.

Soms heb je ruimte nodig om dingen van dichtbij weer te kunnen zien. Uitzoomen zeg maar. Bij mij werkt dat het best door Maar een plek te gaan waar ik niet vaak of misschien nog nooit geweest ben.

Een korte citytrip of gewoon met de auto stukje rijden. Even weg om de focus weer terug te vinden. Mijn laatste keer deed ik dat in mei, eerlijk te lang geleden. En nu mag ik weer even. Vaak zijn dat de momenten dat ik het meest creatief ben!

Ik kan niet wachten even al die onzin, en soms ook nuttige dingen van me afschrijven. Wie weet muziek voor de band, who knows!

Even een mooi inspiratie gevend plaatje, omdat het kan.

100 – 50/50

Kijk om je heen, ga wat vaker lopen, de wereld is zoveel mooier, met je ogen wijd open – lief leven

Vorige week maakte ik de zoveelste afspraak met mezelf, tijd voor een gezond leven. Naar buiten, wandelen minstens 30 min per dag. Niet meer iedere dag chips eten. Dat ging een dag of twee goed, daarna werd ik grieperig en merkte ik aan alles dat ik het liefst ondanks het ziek zijn, graag met een zak chips onder een dekentje op de bank zou kruipen! Lekker terug naar dat veilige gevoel. Iemand gooit allemaal opmerkingen naar je hoofd, jij absorbeert ze, slikt het maar ‘gewoon’, maar wil eigenlijk gewoon zielig in een hoekje wegkruipen met een 15-pack chips in alle mogelijke smaken! Voel je hem?

Maar nee dit keer niet, de viervoeter moet ook lopen, dus naar buiten. Rooie neus, water oogies maar na bijna een week voelt het goed! Ik heb mezelf een fitbit cadeau gedaan en tot nu toe motiveert hij me om aan m’n doelen te komen dus ja fijn gewoon! Mag ook wel eens, en ja ik weet het we zijn pas met op pad!

Nou kan natuurlijk niet alles altijd goed gaan. Goeie griep te pakken, een helse verkoudheid, echt heerlijk weer. Gister sprak ik een kennis die tegen mij zei; Madelon eigenlijk is het leven maar raar. We need to feel sad, to feel hapiness. It’s not really a choice! Best wel waar eigenlijk! In zekere zin ben je niet continue blij, op 1 lijn zeg maar. Wat een vlakke lijn zou bijna gelijk staan met niks voelen.

Het is dus eigenlijk 50/50, vaak gebeurd er iets goed met in de achtergrond nog een wat minder toffe gebeurtenis. Die maatschappij waar we nu in leven en die soort ‘guru’s’ die ons via verschillende wegen toespreken doen het meer lijken als 99/1 verhouding. Altijd is alles leuk, cool en geweldig. Blijheid en al die dingen, maar dat kan gewoon niet! Ik vloer weer van de hak op de tak, maar wie vaker leest kent dat wel een beetje van me.

Soms denk ik dan, ja misschien moet dat boek, dat niet alles geweldig is maar ook niet alles moet afzeiken als het even niet goed gaat nog geschreven worden.

99 – 48- delig?

Minimalism is asking why before you buy

Los van het nut en het doel van het leven zoeken houd ik me ook gewoon nog met andere dingen bezig. Voorbeeld; hoeveel bestek gebruikt een mens?

Wat een vraag he? Het huis komt eraan en ik wil gewoon geen kasten vol met ongebruikte spullen. Ja koop hier uw 48-delige bestekset. Met daarin van alles even veel? Maar hoe dan? Misschien gekke gedachte maar ik gebruik toch op een dag meer vorken dan ontbijtlepeltjes? Of 6 soepkommen en 6 gewone borden? Maar hoezo? Ik wil gewoon die borden en misschien maar 2 kommen.

Maar even Madelon, dit begrijp je verkeerd. Dit zijn er 6, voor 6 mensen in een gezin. Juist, dat betekend dus dat ik na elke maaltijd moet afwassen en van alles dus maximaal 2 heb? Dat werkt toch niet? En dan kan de vaatwasser ook uit mijn keukenontwerp vandaan halen.

Ja je zal maar tijd hebben om je hier mee bezig te houden he? Ik zie het alweer weer voor me straks stapels met spullen die ik niet zal gebruiken of nodig heb. Nee dit keer ga ik niet met die 24 bananendozen over waarvan er dan 16 in de berging komen, gewoon niet!

98- Toekomstige toekomst

Je toekomst wordt elke dag korter – Michael Pilarzyck

Dit was en quote die ik vanochtend als eerste las toen ik mijn instagram opende. Lekker positief dacht ik weet. Goed begin van de dag ofzo.

Maar door er even over na te denken dacht, f*ck deze beste Michael heeft gewoon gelijk. Wat nou negatief, ja als je je tijd aan het verdoen ben. Maar als je aan je eigen grote droom werkt, ja lekker interessant dan, toch?

Ik merk dat ik heel graag die eigen grote droom concreet wil maken, maar soms is een plan niet in 1 dag gemaakt. Wat doe je het liefste? Muziek maken. Waarom doe je daar dan niet iets meer mee? Ja maar dat kan toch niet en hoe dan? En dan sta je weer aan de start van een gewone werkweek! En voor je het week zijn we weer een paar maanden verder.

Ja dan eerst m’n huis af en dan verder met je ideale leven. Naja zo is er steeds weer wat. En de handvaten, ik heb ze nog niet gevonden. Maar zodra het begint te knagen, ja dan moet je er wat mee. Dan krijgt het van zelf vorm. In welke vorm dat dan ook mag zijn. Laat het maar komen, ik ben er klaar voor.

94 – De iets mindere successtory

Als het in 1 keer niet lukt, drie keer links is ook rechts – 365 dagen succesvol

Ja Madelon, dat boek was je toch ook aan her lezen? En toen je bij het stuk over je missie aan kwam bleef het ineens stil. Klopt ook! Ik was niet bezig met mijn eigen missie maar net die van de wereld om mij heen. Het komt, zeker, maar even niet nu.

Maar nu ben je dus een echte minimalist? Mijn antwoord vind ik altijd leuk; Ja een minimalist in een urban jungle, yea right! Maar het is wel een beetje zo. Echt minimalist zijn, of worden lijkt me erg lastig maar de manier van denken staat me zeker aan. Al werkt het niet altijd.

Voorbeeld? Oke. Sinds ik een nieuwe baan heb en ik niet meer mijn schitterende gele outfit, incl werkschoenen hoef te dragen moet ik natuurlijk shoppen! En dan vooral online, lekker makkelijk, soms zelfs met achteraf betalen, geld uitgeven. Ja een soort verslaving denk waar we ons allemaal onbewust wel eens aan overgeven. Maar er is een verschil met ‘vroeger’ het moet echt goed zitten en potentie tot dragen hebben voordat het mag blijven. De twijfel gevallen gaan meteen weer terug laten we maar zeggen. Niks over nadenken!

93 – Take it easy

It doesn’t matter how slow you go as long as you don’t stop.

Zaterdag was het dan de grote dag! De grote dag, na een kijk dag van ons huis. De dag dat mijn kleding kast weer als meester verstopplek z’n werk deed. De dag dat alle spullen die nog geen vaste plek hadden, weer een verhuizing meemaakte!

Zaterdag haalde ik die spullen uit mn kast, gaf ze een nieuwe plek, gooide nog maar een vuilniszak met spullen weg! Ik heb 1 opberglade-ding op wielen, heb er even geen betere naam voor, omgedoopt tot mini marktplaats opslag-opberglade-ding op wielen. Want je raad het al, zaterdag had ik daar uiteraard weinig zin in!

Inmiddels ben Ik er achter dat we nog niet echt klaar zijn. De eerste echte clean-up is geweest van de spullen waar ik bij kon en in mijn kamer verbleven. Tijdens de verhuizing zullen de spullen die verdekt opgesteld staan aan de beurt zijn!

Nu eigenlijk nog een grote uitdaging en dat is gebruik maken van mn sport spullen. Liefst in de sportschool, want de functie als sponsor heb ik nooit echt geambieerd. Heb laatst tijdens de hond uitlaten, maar een sportbroek aan getrokken onder het mom van dan gebruik je die ook nog eens! Lastige is dat als ik paar uurtje vrij heb liever de zonnebank bezoek dan dat ik ga staan zweten in de gym! Dus even van die gedachten af en het komt vanzelf, toch?

92 – 4 days

Nothing makes me more productive then the last minutes.

Nog een paar dagen en een moet het grootst opruimgebeuren klaar zijn! Toch is het typisch want je bent nooit echt klaar. Het is een proces dat moet groeien.

Het gaat eigenlijk goed! Heb nog wel een heleboel klein spul waar ik doorheen moet. Ken je dat? Die spullen die al jaren in een doosje zitten, en ze moeten allemaal door de vingers heen voordat ze wel of niet blijven.

Tegelijkertijd heb ik nu zoveel ruimte dat ik al die lege lades, bakken en dozen graag vol wil stoppen. Als een soort gewoonte. Alleen is er niks wat erin kan? Veel items, qua meubelen blijken ineens minder handig en verhuizen dus ook niet mee.

Ik mag zo gaan werken dus ga hem voor nu even afronden. Nog 4 dagen tot 23 sept! Ik ben benieuwd!

91- Hotelkamer

Rust en ruimte, maar waar vind je zoiets?

Vanwege de beurs die ik mocht bezoeken met mijn werk, was het weer een momentje van rust en ruimte. Wat een relax gevoel om een hotelkamer in te wandelen! Heel fijn!

Alleen de noodzakelijke spullen, bed, badkamer, wat kleding en veel meer is niet nodig! Waarom stoppen we ons gewone huis dan wel zo vol?

Ik moet nog een paar dingen doorzoeken maar heb nu al zoveel meer ruimte over! Moet straks eigenlijk vooral een verhuisbusje zoeken voor mijn planten haha!

Nee maar het is dus straks vooral nodig om te kijken maar wat heb je ‘echt’ nodig? Alles een vaste plek geven, terug leggen na gebruik. Echt ik kan niet wachten!

Als ik nu iets aanschaf liever iets wat, iets meer geld kost maar waar ik echt happy van word, dan maar gewoon even snel aanschaffen omdat het in de aanbieding is. Apart, ik was nooit zo!

88 – De boekenexpeditie

Ken je die mop van die boeken die aan het wachten waren op een leesbeurt? Nee? Naja ze wachten nog steeds, dus dacht de eigenaresse we besteden het uit! – Madelon

Nou *poeh poeh* het is gebeurd hoor. De boeken zijn uitgezocht, nog een ere plank met max 30 boeken waar nog een paar twijfeleraars tussen staan.

Deel staat op marktplaats, zoals wat oude studieboeken en wat series. De rest staat klaar voor de tweedehandswinkel, die boeide me zo weinig dat ik er geen eens zin in had om er foto’s van te maken en een verkoopverhaaltje bij te verzinnen. En allemaal ongelezen, sneu he. Daar zijn ze toch niet voor geschreven?

Volgende opdracht word de papierwinkel. Gelukkig ligt die niet verspreid door mijn hele kamer. De f#ck, dat word wat.

Ben je dan alleen maar aan het opruimen? Wat dan als je klaar bent straks? Dan hoop ik ruimte te vinden, voor het geen wat ik het liefst doe. Muziek maken, teksten schrijven en daar dan meer gehoor aan te geven dan een van de rommel laadjes. Snap je?

Nogmaals fijn weekend!

87 – Van uitstellen…

Wacht niet op de perfecte gelegenheid om te beginnen. Beginnen maakt de gelegenheid perfect – Alan Cohen

Je raad het al. In mijn hoofd heb Ik alle boeken al tig keer verzameld. Ik weet waar ze liggen, Ik weet dat het er sowieso niet zoveel meer zijn. Maar verder.

Ik heb geen zin, maar ook dat schijnt er ook bij te horen! Dus accepteren of toch eens wat gaan doen? Anders ga ik eerst even dit doen of even dat?

Oh ik voel nog zand van gister van het concert van Anouk op het strand. Anders toch nog een keer douchen? Opruim-ontwijkend gedrag! Ongelooflijk. Heb wel een tas gepakt om de boeken in te doen die gaan vertrekken, dat dan weer wel! Ok, let’s go!