114 – inpakken maar weer?

Make room for what matters, let go of what doesn’t. Its that simple – Robert Tew

Een voor een duw ik de dozen weer richting mijn slaapkamer. Want de bank komt! Deze dozen heb ik of al een paar keer verplaatst of open gemaakt er wat uit gehaald en weer terug gezet.

Met de gedachte, Ohja dat ding. Wat ga ik er mee doen? Naar de berging? Het heeft eigenlijk geen nut dus niet in de woonkamer. Dit is het moment dat Marie Kondo zou zeggen; does it brings you joy? If not say Thank you and let go.

Maar wat ga ik doen met al die verzamelde bierglazen uit verschillende landen? Naar de kringloop? Alsof het geen waarde heeft,.. maar nu heeft het dat eigenlijk ook niet.

Morgen als ik mijn gordijnen heb opgehaald, ik recycle namelijk op dit moment karton naar gordijnen! Moeten die dozen gewoon echt doorzocht worden en vooral afgehandeld worden. Blijven met liefde of gewoon weg! Lastig ofzo!

111 – De laatste dagen

Keep calm the countdown is on!

Afgelopen vrijdag mocht ik de sleutel EINDELIJK in ontvangst nemen! En een Jansen zou een Jansen niet zijn als we niet meteen met de vloer, voorstrijk roller en halve keuken in ons handen naar binnen wilden!

Maar hard work pays off toch? De vloer ligt erin, bijna alle wanden in de (oh zo fijne) glasvezel, alle spullen zijn bijna over, alleen de plantjes nog en een deel van de keuken is gebouwd! Nou en dat in twee dagen en een paar avondjes!

Aankomende vrijdag slaap ik er voor het eerst en ik heb er zin in! Word een beetje improviseren zonder keuken, maar ik denk dat het goed moet komen! Als ik ineens heel veel afval dan moeten jullie je pas zorgen maken!

Verder ontzettend druk ook met de muziek. Zaterdag spelen we tijdens de play offs van oerrock in Gorredijk! Volgende week weer met de Beth Hart tribute in Apeldoorn! Helemaal leuk!

Merk dat deze blog nu iets meer een persoonlijke verhalenblog is geworden. Hoop niet dat het te erg stoort!

108 – Artistiek

One day or day one. It’s your decision.

Ik wil wedden dat ik vroeger dacht dat ik schilder,kunstenaar, sieraden maker, professional potloodpuntjesspaarder, muzikant, vulpenschrijver, diamondartist, schoonheidspecialiste of nagerverzorger zou worden. Wat kan een mens verzamelen, ik heb van die cheapy sieraden voor vier klassen kinderen, why? En je gaat er doorheen, ohja daar plakte ik mijn spiekbrief in, ohja dat droeg ik daarbij, ohja met die knopen en dat stofje ging ik nog een keer een kussentje maken. Maar je had toch al een keer alles doorgezocht. Klopt! Maar sommige items komen tevoorschijn nu er overal in het huis ingepakt word. Ten tweede heb ik, zoals Marie Kondo in haar boek beschrijft, soort bij soort opgeruimd. Wauw! Toch hebben sommige dingen voor mij nog waarde, meer dan dat ze ooit echt waard zullen zijn. Maar ik weet inmiddels dat sommige dingen even gezien moeten worden en daarna neemt die zogenaamde waarde af. Veel spullen gaan weg of naar de kringloop. Ook spullen die dus eerst voor mijn gevoel nog niet weg konden. Staan inmiddels al een heleboel spullen ingepakt, het is oprecht minder dan zes jaar geleden toen ik het huis uit ging. En nu zitten er ook echt spullen voor meerdere ruimtes bij, keuken, badkamer etc. Ik kan echt niet wachten tot dat ik mag gaan klussen. Misschien dat ik wel wat moodboards hier deel! I wish you all the best days, but not only for now cause it’s Christmas, but for the whole year!! 🎵🍀🌲

107 – Let it gooo, let it gooo

 

Any half-awake materialist well knows – that which you hold holds you – Tom Robbins

Daar gaan we dan, inpakken maar! Eerst nog even alle plantjes water geven, soort van studie-ontwijkend gedrag en dan moest ik echt van mezelf 1 doos inpakken of 1 vuilniszak weggooien met spullen. Ik trek weer een rol-bak onder mijn bed vandaan met van die rommel die ik al honderd keer heb aangeraakt. Kralen, touwtjes weet ik veel wat. Oké laatste poging op marktplaats en anders mag het weg, want wat moet ik er mee? Ik denk dat ik het pak en beet ongeveer 15 jaar al met mij meesleep zo niet langer.

Echt omdat het zonde is om weg te doen. Wat het gekke is, of misschien wel logisch is hoe vaker je sommige spullen tegenkomt. Weer die verf in je handen, weer die kralen, weer die boeken en weer heb je het een half jaar of een jaar laten liggen met geen enkele functie. Ik zal twee keer gaan verhuizen, eerst naar mijn tijdelijke crip/arkje en daarna door naar mijn echte eigen betonnen blok! Eerst vond ik het echt vreselijk, nog een tussenhuis. Vroeger wilde ik altijd op het water wonen, heb zelfs nog een ondernemingsplan geschreven op mijn opleiding, waarom dit populairder zou worden. Nu mag ik het zelf mee maken, in de koudste maanden, jeej! Nee maar alleen het hoognodige, het hotelkamer gevoeltje ervaren! Ja leuk, maar niet te lang haha.

Nu is het vooral de keuzes maken, wat gaat er mee en wat is nu echt klaar. Ken je dat, zo klaar met oud en zo ready for nieuw. Eigenlijk leek het mij makkelijker om gewoon in te pakken wat ik denk de komende 3 maanden, al hoop ik niet dat het zolang duurt, nodig te hebben. De rest zou dan overbodig zijn. Wel resoluut ofzo. Wat dan met de foto’s, knutselwerkjes van vroeger en mijn planten? Dan maar niet volledig minimalist, dan maar een halve! Hoeveel verhuisdozen zullen het totaal worden?

 

103-nachtelijke sessies

Kijk mij eens de wolken breken,
Liggend op mijn rug hier in het gras.
Verslagen, maar preciezer,

De gelukkige verliezer.

– Acda en de Munnik

Altijd zo fijn van het s’nachts wakker zijn, is de tijd die je ineens heb. Vroeger toen ik nog ongeveer 60/70 uur per week werkte, deed ik vaak niet anders dan de dingen die ik overdag niet af kreeg, s’nachts even afmaken.

Ritme was er niet echt, behalve dat er vaak na twee shifts even geslapen moest worden, drie uurtjes was vaak genoeg en weer door! Nu ben ik oud en trek ik dat slechter, maar mis het soms wel. Had op een of andere manier ook meer vrijheid omdat ik gewoon soms een week dan niet werkte en mijn vleugels uit kon slaan, naar waar dan ook!!

Niet dat ik het vannacht voor ogen had om weer eens de proef op de som te nemen. Maar goed we zijn nu toch wakker en als ik zo eens om me heen kijk zou weer eens de boel goed opruimen ook geen verkeerd idee zijn. Tegelijkertijd merk ik doordat de oplevering tot januari is uitgesteld het me ook heel even niet zoveel boeit.

Dikke kans dat Madelon, hond en mini jungle een tijdelijke woonplek mogen gaan zoeken. Hoe fijn en heerlijk rustgevend. Aan de andere kant zou het de ultieme minimalistische test zijn, wat heb je nou echt nodig? Dan nog wil ik m’n jungle toch wel graag behouden. Het geeft me een lente gevoel, want deze dagen met winter en kerst enzo, niet mijn ding!

Tijdens die nachtelijke momenten denk ik ook vaak ineens ook de dubbele betekenissen in bepaalde nummers te horen. Zoals bij bijv Acda en de Munnik, heerlijk!

Slaap lekker!

99 – 48- delig?

Minimalism is asking why before you buy

Los van het nut en het doel van het leven zoeken houd ik me ook gewoon nog met andere dingen bezig. Voorbeeld; hoeveel bestek gebruikt een mens?

Wat een vraag he? Het huis komt eraan en ik wil gewoon geen kasten vol met ongebruikte spullen. Ja koop hier uw 48-delige bestekset. Met daarin van alles even veel? Maar hoe dan? Misschien gekke gedachte maar ik gebruik toch op een dag meer vorken dan ontbijtlepeltjes? Of 6 soepkommen en 6 gewone borden? Maar hoezo? Ik wil gewoon die borden en misschien maar 2 kommen.

Maar even Madelon, dit begrijp je verkeerd. Dit zijn er 6, voor 6 mensen in een gezin. Juist, dat betekend dus dat ik na elke maaltijd moet afwassen en van alles dus maximaal 2 heb? Dat werkt toch niet? En dan kan de vaatwasser ook uit mijn keukenontwerp vandaan halen.

Ja je zal maar tijd hebben om je hier mee bezig te houden he? Ik zie het alweer weer voor me straks stapels met spullen die ik niet zal gebruiken of nodig heb. Nee dit keer ga ik niet met die 24 bananendozen over waarvan er dan 16 in de berging komen, gewoon niet!

94 – De iets mindere successtory

Als het in 1 keer niet lukt, drie keer links is ook rechts – 365 dagen succesvol

Ja Madelon, dat boek was je toch ook aan her lezen? En toen je bij het stuk over je missie aan kwam bleef het ineens stil. Klopt ook! Ik was niet bezig met mijn eigen missie maar net die van de wereld om mij heen. Het komt, zeker, maar even niet nu.

Maar nu ben je dus een echte minimalist? Mijn antwoord vind ik altijd leuk; Ja een minimalist in een urban jungle, yea right! Maar het is wel een beetje zo. Echt minimalist zijn, of worden lijkt me erg lastig maar de manier van denken staat me zeker aan. Al werkt het niet altijd.

Voorbeeld? Oke. Sinds ik een nieuwe baan heb en ik niet meer mijn schitterende gele outfit, incl werkschoenen hoef te dragen moet ik natuurlijk shoppen! En dan vooral online, lekker makkelijk, soms zelfs met achteraf betalen, geld uitgeven. Ja een soort verslaving denk waar we ons allemaal onbewust wel eens aan overgeven. Maar er is een verschil met ‘vroeger’ het moet echt goed zitten en potentie tot dragen hebben voordat het mag blijven. De twijfel gevallen gaan meteen weer terug laten we maar zeggen. Niks over nadenken!

93 – Take it easy

It doesn’t matter how slow you go as long as you don’t stop.

Zaterdag was het dan de grote dag! De grote dag, na een kijk dag van ons huis. De dag dat mijn kleding kast weer als meester verstopplek z’n werk deed. De dag dat alle spullen die nog geen vaste plek hadden, weer een verhuizing meemaakte!

Zaterdag haalde ik die spullen uit mn kast, gaf ze een nieuwe plek, gooide nog maar een vuilniszak met spullen weg! Ik heb 1 opberglade-ding op wielen, heb er even geen betere naam voor, omgedoopt tot mini marktplaats opslag-opberglade-ding op wielen. Want je raad het al, zaterdag had ik daar uiteraard weinig zin in!

Inmiddels ben Ik er achter dat we nog niet echt klaar zijn. De eerste echte clean-up is geweest van de spullen waar ik bij kon en in mijn kamer verbleven. Tijdens de verhuizing zullen de spullen die verdekt opgesteld staan aan de beurt zijn!

Nu eigenlijk nog een grote uitdaging en dat is gebruik maken van mn sport spullen. Liefst in de sportschool, want de functie als sponsor heb ik nooit echt geambieerd. Heb laatst tijdens de hond uitlaten, maar een sportbroek aan getrokken onder het mom van dan gebruik je die ook nog eens! Lastige is dat als ik paar uurtje vrij heb liever de zonnebank bezoek dan dat ik ga staan zweten in de gym! Dus even van die gedachten af en het komt vanzelf, toch?

92 – 4 days

Nothing makes me more productive then the last minutes.

Nog een paar dagen en een moet het grootst opruimgebeuren klaar zijn! Toch is het typisch want je bent nooit echt klaar. Het is een proces dat moet groeien.

Het gaat eigenlijk goed! Heb nog wel een heleboel klein spul waar ik doorheen moet. Ken je dat? Die spullen die al jaren in een doosje zitten, en ze moeten allemaal door de vingers heen voordat ze wel of niet blijven.

Tegelijkertijd heb ik nu zoveel ruimte dat ik al die lege lades, bakken en dozen graag vol wil stoppen. Als een soort gewoonte. Alleen is er niks wat erin kan? Veel items, qua meubelen blijken ineens minder handig en verhuizen dus ook niet mee.

Ik mag zo gaan werken dus ga hem voor nu even afronden. Nog 4 dagen tot 23 sept! Ik ben benieuwd!

83 – Verplicht blij zijn.

Know this, you can start over each morning.

Daar komt weer zo een typische ‘zeur’ blog. Valt het jullie niet op dat je altijd maar blij, gelukkig en weet ik het wat moet zijn. Als je even een dipje heb, nou kop op, denk aan wat leuks en weer door! Die soort van lifestyle zie je meer dan ooit eigenlijk overal.

Depressie word met de nek aangekeken, rouwen doe je een week, misschien een maand en dan ga je gewoon weer verder me normale (wat dan ook is?) leven, toch? Want dat hoort zo. Wie dat bepaald, nobody knows, maar zo hoort dat nou eenmaal.

Ja maar je schreef laatst dat je juist uit je bubbel moest en dat soort dingen. Ja tuurlijk! Maar laat die momenten even toe, soms is het even niet relax, ben je niet blij, simpelweg gewoon verdrietig. Dat kan! Soms weet je niet eens waarom? En voordat je je een debiel gaat voelen omdat je dat zo voelt en vooral omdat de buitenwereld een ander beeld laat zien, laat het er even zijn. En nadat het er is heb je zelf de leiding.

Hoe bedoel je dat? Nou, stel dat je gewoon een *piep* dag heb omdat alles tegenzit, sochtends gooi je een plant om, die op je teen land, je ontbijt is op, je komt bij de winkel en geen portemonnee, band lek, zo een dag. Bepaal dan of al die dingen zo belangrijk zijn om je volledige mood te beïnvloeden of is het zo shit omdat het zich opstapelde? Maar zijn het op zichzelf zulke niets zeggende gebeurtenissen?

Maar het kan natuurlijk een veel heftigere gebeurtenis zijn die je ‘oh zo blije mood’ even doet vergaan. Laat dit gewoon toe, op een moment dat het kan. Want doe je dit niet, stop je hem weg en laat je de dag z’n gang gaan, dan weet je gewoon hij komt twee keer zo hard terug. En vaak op een hele andere manier, in een hele andere situatie.

Ja, dat was hem weer even. Ik ga richting een nachtdienstenwerkweekend op lowlands. Eentje waar ik tegenop kijk, maar eentje die ik ook recht in zijn face durf aan te kijken omdat ik er gewoonweg zin in heb! Ik ben benieuwd hoe maandag zal gaan, haha!