111 – De laatste dagen

Keep calm the countdown is on!

Afgelopen vrijdag mocht ik de sleutel EINDELIJK in ontvangst nemen! En een Jansen zou een Jansen niet zijn als we niet meteen met de vloer, voorstrijk roller en halve keuken in ons handen naar binnen wilden!

Maar hard work pays off toch? De vloer ligt erin, bijna alle wanden in de (oh zo fijne) glasvezel, alle spullen zijn bijna over, alleen de plantjes nog en een deel van de keuken is gebouwd! Nou en dat in twee dagen en een paar avondjes!

Aankomende vrijdag slaap ik er voor het eerst en ik heb er zin in! Word een beetje improviseren zonder keuken, maar ik denk dat het goed moet komen! Als ik ineens heel veel afval dan moeten jullie je pas zorgen maken!

Verder ontzettend druk ook met de muziek. Zaterdag spelen we tijdens de play offs van oerrock in Gorredijk! Volgende week weer met de Beth Hart tribute in Apeldoorn! Helemaal leuk!

Merk dat deze blog nu iets meer een persoonlijke verhalenblog is geworden. Hoop niet dat het te erg stoort!

107 – Let it gooo, let it gooo

 

Any half-awake materialist well knows – that which you hold holds you – Tom Robbins

Daar gaan we dan, inpakken maar! Eerst nog even alle plantjes water geven, soort van studie-ontwijkend gedrag en dan moest ik echt van mezelf 1 doos inpakken of 1 vuilniszak weggooien met spullen. Ik trek weer een rol-bak onder mijn bed vandaan met van die rommel die ik al honderd keer heb aangeraakt. Kralen, touwtjes weet ik veel wat. Oké laatste poging op marktplaats en anders mag het weg, want wat moet ik er mee? Ik denk dat ik het pak en beet ongeveer 15 jaar al met mij meesleep zo niet langer.

Echt omdat het zonde is om weg te doen. Wat het gekke is, of misschien wel logisch is hoe vaker je sommige spullen tegenkomt. Weer die verf in je handen, weer die kralen, weer die boeken en weer heb je het een half jaar of een jaar laten liggen met geen enkele functie. Ik zal twee keer gaan verhuizen, eerst naar mijn tijdelijke crip/arkje en daarna door naar mijn echte eigen betonnen blok! Eerst vond ik het echt vreselijk, nog een tussenhuis. Vroeger wilde ik altijd op het water wonen, heb zelfs nog een ondernemingsplan geschreven op mijn opleiding, waarom dit populairder zou worden. Nu mag ik het zelf mee maken, in de koudste maanden, jeej! Nee maar alleen het hoognodige, het hotelkamer gevoeltje ervaren! Ja leuk, maar niet te lang haha.

Nu is het vooral de keuzes maken, wat gaat er mee en wat is nu echt klaar. Ken je dat, zo klaar met oud en zo ready for nieuw. Eigenlijk leek het mij makkelijker om gewoon in te pakken wat ik denk de komende 3 maanden, al hoop ik niet dat het zolang duurt, nodig te hebben. De rest zou dan overbodig zijn. Wel resoluut ofzo. Wat dan met de foto’s, knutselwerkjes van vroeger en mijn planten? Dan maar niet volledig minimalist, dan maar een halve! Hoeveel verhuisdozen zullen het totaal worden?

 

101 – uitzoomen

Travel, the only thing you buy to make you richer.

Soms heb je ruimte nodig om dingen van dichtbij weer te kunnen zien. Uitzoomen zeg maar. Bij mij werkt dat het best door Maar een plek te gaan waar ik niet vaak of misschien nog nooit geweest ben.

Een korte citytrip of gewoon met de auto stukje rijden. Even weg om de focus weer terug te vinden. Mijn laatste keer deed ik dat in mei, eerlijk te lang geleden. En nu mag ik weer even. Vaak zijn dat de momenten dat ik het meest creatief ben!

Ik kan niet wachten even al die onzin, en soms ook nuttige dingen van me afschrijven. Wie weet muziek voor de band, who knows!

Even een mooi inspiratie gevend plaatje, omdat het kan.

99 – 48- delig?

Minimalism is asking why before you buy

Los van het nut en het doel van het leven zoeken houd ik me ook gewoon nog met andere dingen bezig. Voorbeeld; hoeveel bestek gebruikt een mens?

Wat een vraag he? Het huis komt eraan en ik wil gewoon geen kasten vol met ongebruikte spullen. Ja koop hier uw 48-delige bestekset. Met daarin van alles even veel? Maar hoe dan? Misschien gekke gedachte maar ik gebruik toch op een dag meer vorken dan ontbijtlepeltjes? Of 6 soepkommen en 6 gewone borden? Maar hoezo? Ik wil gewoon die borden en misschien maar 2 kommen.

Maar even Madelon, dit begrijp je verkeerd. Dit zijn er 6, voor 6 mensen in een gezin. Juist, dat betekend dus dat ik na elke maaltijd moet afwassen en van alles dus maximaal 2 heb? Dat werkt toch niet? En dan kan de vaatwasser ook uit mijn keukenontwerp vandaan halen.

Ja je zal maar tijd hebben om je hier mee bezig te houden he? Ik zie het alweer weer voor me straks stapels met spullen die ik niet zal gebruiken of nodig heb. Nee dit keer ga ik niet met die 24 bananendozen over waarvan er dan 16 in de berging komen, gewoon niet!

94 – De iets mindere successtory

Als het in 1 keer niet lukt, drie keer links is ook rechts – 365 dagen succesvol

Ja Madelon, dat boek was je toch ook aan her lezen? En toen je bij het stuk over je missie aan kwam bleef het ineens stil. Klopt ook! Ik was niet bezig met mijn eigen missie maar net die van de wereld om mij heen. Het komt, zeker, maar even niet nu.

Maar nu ben je dus een echte minimalist? Mijn antwoord vind ik altijd leuk; Ja een minimalist in een urban jungle, yea right! Maar het is wel een beetje zo. Echt minimalist zijn, of worden lijkt me erg lastig maar de manier van denken staat me zeker aan. Al werkt het niet altijd.

Voorbeeld? Oke. Sinds ik een nieuwe baan heb en ik niet meer mijn schitterende gele outfit, incl werkschoenen hoef te dragen moet ik natuurlijk shoppen! En dan vooral online, lekker makkelijk, soms zelfs met achteraf betalen, geld uitgeven. Ja een soort verslaving denk waar we ons allemaal onbewust wel eens aan overgeven. Maar er is een verschil met ‘vroeger’ het moet echt goed zitten en potentie tot dragen hebben voordat het mag blijven. De twijfel gevallen gaan meteen weer terug laten we maar zeggen. Niks over nadenken!

92 – 4 days

Nothing makes me more productive then the last minutes.

Nog een paar dagen en een moet het grootst opruimgebeuren klaar zijn! Toch is het typisch want je bent nooit echt klaar. Het is een proces dat moet groeien.

Het gaat eigenlijk goed! Heb nog wel een heleboel klein spul waar ik doorheen moet. Ken je dat? Die spullen die al jaren in een doosje zitten, en ze moeten allemaal door de vingers heen voordat ze wel of niet blijven.

Tegelijkertijd heb ik nu zoveel ruimte dat ik al die lege lades, bakken en dozen graag vol wil stoppen. Als een soort gewoonte. Alleen is er niks wat erin kan? Veel items, qua meubelen blijken ineens minder handig en verhuizen dus ook niet mee.

Ik mag zo gaan werken dus ga hem voor nu even afronden. Nog 4 dagen tot 23 sept! Ik ben benieuwd!

82 – Categorie

Pas als we alles bij elkaar zien, blijft het twee keer zoveel te zijn dan we hadden verwacht.

Oke de grote berg van alle spullen bij elkaar neem ik terug! We gaan per categorie, voelen of we willen houden.

Kan het nog zweveriger? Ja denk het wel maar hoeft even niet. Dus het idee is om alles te verzamelen van bijvoorbeeld kleding of boeken. Dan 1 voor 1 door te gaan, Ja of Nee? Maakt dit me blij is de grote vraag, Ja? Oke Op de houden stapel, Nee dan op de wegdoen stapel.

Als de gehele categorie is doorgezocht heeft het pas waarde om opgeborgen te worden.

Wat ik overigens merktte, toen ik laatst even ging shoppen. Dingen waren gepland om mee genomen te worden. Waarom koop ik dit? Ga ik dit dragon naar mijn werk bijv? Of uberhaupt vaker dan 1x? Als het niet zo goedkoop was had ik het dan ook gekocht? Uiteindelijk ging ik naar huis met 2 zwarte broeken (precies dezelfde) en twee nette afgeklede shirtjes. De aanbiedingenmeuk laten liggen en blij met de aankopen! Grappig weer.

76 – Wat nou weekend?

Wij zijn hier uitsluitend goed bezig, als het fout gaat ligt het vrijwel nooit aan ons. – humortegeltje

Ik schrik wakker, waarom ging mijn wekker niet? Maar het is het onregelmatige rooster wat mij op dinsdag weekend heeft gegeven! Hele echte weekend gewerkt en opgetreden en nu is de hele wereld aan het werk en ben ik vrij. Iets waar ik me jaren lang niet druk om kon maken, maar nu toch wel steeds meer een beetje. Zo even een goede zin Nederlands, of niet soms?

Ik zei het pas nog tegen een vriendin, ik ben klaar om te leven voor mijn werk. Sommige weken waren bizar, 38 uur keukens verkopen en ontwerpen, nog 1 a 2 avonden in de Ziggodome werkend concerten bij wonen, repeteren met twee bandjes ook nog in die week en met een beetje mazzel ook nog een optreden! Best aardig en relax voor een tijdje maar ik merkte, ik word ook een dagje ouder, ben wat moeier en vooral waarom eigenlijk?

Waarom moet Madelon eigenlijk 60 uur werken en nog tig uur muziek maken en daar dan het zogenaamde belangrijke sociale leven om heen plannen? Ik had er geen antwoord op. Dus al een tijdje stoei ik met het idee, dat het misschien ook best anders zou kunnen. Misschien wel 1 baan? WoW eng!?!

Een soort van ideale baan zou voor mij zijn, allereerst iets waar ik voor geleerd heb. Dus interieur ontwerpen, keukens ontwerpen maar met iets meer uitdaging dan ik nu heb. En graag mogelijkheden om te kunnen groeien. Ja dat. Als het even kan niet elke zondag, avonden vrij, minder reistijd, Oke salaris zodat appartement ook betaald kan worden en dan nog leuke collega’s en Naja valt best mee de eisen lijst toch?

En hoe leuk! Ik ben deze bovenstaande job gewoon tegengekomen! Vanaf september mag ik beginnen gewoon in Aalsmeer! 5 minuten fietsen van mijn betonnen blok aka woning! Enige is, ik heb geen fiets, maar dat komt vast goed! Ik heb alleen al 7,5 uur aan reistijd over per week, wat zal Ben, de hond blij zijn straks! Minder lange dagen alleen!

Eindelijk draait het om mijn leven en niet om mijn werkleven. Veel mensen werken zichzelf uit de naad, soms zonder echte reden, soms omdat het nou eenmaal zo gaat. Maar als ik een advies mag geven, volg je hart op een verstandige manier! Ik zeg altijd; je heb er maar eentje, dus haal alles eruit wat erin zit. Zit je niet op je plek, wil je meer uitdaging of misschien is het geweldig! Maak een verstandige keus, blijf niet in de gewoonte hangen!

75 – Hechten aan.

Rommel is niets meer dan een woord in je hoofd, dat spullen beschrijft die op een onverwachte plek liggen – omdenken

De kledingkast die werd omgetoverd tot boekenkast, vinylkast, versterkerkast(ja dat past), make-upkast, werkkledingkast en schoenenkast. Door de ruimte in mijn kledingkast, heeft de kast een nieuwe functie gekregen. Nu nog even de uitdaging hoe fatsoenlijk dit in te richten.

Ik heb altijd de ambitie gehad om gitaar te spelen. Ik heb er ook maar vier, met vier tassen, drie standaarden en twee versterkers. Speel ik? Zelden! Versterkers lijken ook eigenlijk niet meer nodig. Dit is weer een typisch geval van, ik vind het zonde. Als ik maar dertig euro krijg laat ik het liever staan. Maar waarom? De versterkers staan opgestapeld in mijn kledingkast en bij de deur met de spullen waar ik niet echt bij moet!

Inmiddels is de kamer zo goed als opgeruimd. Ik betrap me erop geen zin te hebben om dingen uit te zoeken dus het maar weer wegprop ergens waar ik het niet zie maar waar het er wel is! Andere kant hecht je veel minder waarde aan bepaalde dingen, eerst denk je nee, daarna denk je f*ck it en weg ermee. Mis je het later? Bijna nooit! Dus die weggestopte spullen krijgen de volgende keer de kans voor een nieuw huis, nu even voor het zicht opruimen en de diepere opruimfreak komt vanzelf weer naar boven!

73 – Minimal art?

The human body is 70% water. So we are basically cucumbers with anxiety.

Met zweetdruppels in mn nek en ook wel op andere plekken, loop Ik zo 15 keer met twee planten naar de badkamer. Tijd voor wat ruimte en tijd voor wat water. Nadat er ongeveer 30 van mijn vrienden zich in het bad hebben verzameld besef ik me, 1) Dat het veel te warm is hiervoor, 2) Het bad veelste klein is of 3) Dat we meer baden nodig hebben in dit huis!

Maargoed er is wat ruimte en ik kan voor het eerst in tijden mijn kledingkast opendoen. Tot mijn verbazing heb ik meer dan twee korte broeken! Relax, met dit weer. Het is warm en mijn uitstelgedrag wint het Ik verplaatst mezelf naar de schaduw in de tuin. Ik begin vandaag met het boek ‘weg ermee’ van Dennis Storm. Even een ijsje en lezen maar. Na een aantal hoofdstukken, besluit ik dat ik toch wel even naar boven kan om in ieder geval twee planken van mijn kast op te ruimen!

Daar gaan we, vuilniszak erbij zodat alles wat richting een goed doel kan meteen erin kan. Heb ik dit pas nog gedragen? Nee. Kom dat vanwege de tropische temperaturen? Nee. Zou ik nu weer kopen? Nee. Oke in de zak. Al snel heb ik een zak vol, maak wat fotos voor marktplaats en de koelte weer in voor wat leesplezier. Ben benieuwd of er zo weer een moment komt…

Misschien de planten familie iets langer in het bad verblijft! Maar het voelt goed, niks pas opruimen als ik ga verkassen naar mijn betonnen blok. Ik zie mezelf al zitten, de minimalist met de urban jungle!