111 – De laatste dagen

Keep calm the countdown is on!

Afgelopen vrijdag mocht ik de sleutel EINDELIJK in ontvangst nemen! En een Jansen zou een Jansen niet zijn als we niet meteen met de vloer, voorstrijk roller en halve keuken in ons handen naar binnen wilden!

Maar hard work pays off toch? De vloer ligt erin, bijna alle wanden in de (oh zo fijne) glasvezel, alle spullen zijn bijna over, alleen de plantjes nog en een deel van de keuken is gebouwd! Nou en dat in twee dagen en een paar avondjes!

Aankomende vrijdag slaap ik er voor het eerst en ik heb er zin in! Word een beetje improviseren zonder keuken, maar ik denk dat het goed moet komen! Als ik ineens heel veel afval dan moeten jullie je pas zorgen maken!

Verder ontzettend druk ook met de muziek. Zaterdag spelen we tijdens de play offs van oerrock in Gorredijk! Volgende week weer met de Beth Hart tribute in Apeldoorn! Helemaal leuk!

Merk dat deze blog nu iets meer een persoonlijke verhalenblog is geworden. Hoop niet dat het te erg stoort!

94 – De iets mindere successtory

Als het in 1 keer niet lukt, drie keer links is ook rechts – 365 dagen succesvol

Ja Madelon, dat boek was je toch ook aan her lezen? En toen je bij het stuk over je missie aan kwam bleef het ineens stil. Klopt ook! Ik was niet bezig met mijn eigen missie maar net die van de wereld om mij heen. Het komt, zeker, maar even niet nu.

Maar nu ben je dus een echte minimalist? Mijn antwoord vind ik altijd leuk; Ja een minimalist in een urban jungle, yea right! Maar het is wel een beetje zo. Echt minimalist zijn, of worden lijkt me erg lastig maar de manier van denken staat me zeker aan. Al werkt het niet altijd.

Voorbeeld? Oke. Sinds ik een nieuwe baan heb en ik niet meer mijn schitterende gele outfit, incl werkschoenen hoef te dragen moet ik natuurlijk shoppen! En dan vooral online, lekker makkelijk, soms zelfs met achteraf betalen, geld uitgeven. Ja een soort verslaving denk waar we ons allemaal onbewust wel eens aan overgeven. Maar er is een verschil met ‘vroeger’ het moet echt goed zitten en potentie tot dragen hebben voordat het mag blijven. De twijfel gevallen gaan meteen weer terug laten we maar zeggen. Niks over nadenken!

72 – Life

Every situation in life is temporary. So, when life is good, make sure that you enjoy and receive it fully! And when life is not so good, remember that it will not last forever and that better days are on the way.

Heerlijk die warmte! Ik ben er dol op, ondanks dat het me sloom maakt en ik nu een heerlijk airco-kuchje heb van mijn werk! En probeer er dus ook van te genieten, voor je het weet zijn we weer sneeuwpoppen aan het bouwen!

Het minimaliseren slaat alleen nu ook toe op m’n planten. Het is ongeveer 40 graden op mijn privé saunazolder en sommige plantjes vinden dat iets te warm. Daarbij heb ik al een hekel aan trap lopen en moet ik nu dus ongeveer 15x met de gieter op en neer lopen.

Het typische is dat vooral de dubbele planten het lijken te begeven. En opnieuw m’n vriend, de erwt is wederom weer helemaal verdroogd. Ik ben hem maar gaan zien als een bosje bloemen, wat inhoud dat ik hem eens in de zoveel tijd moet uitzwaaien en opzoek moet maar een nieuw familielid. Zelfs m’n hedra, waar ik stiekem toch een beetje aan was gaan hechten, ondanks dat het echt geen knappe plant is, lijkt het te begeven. Jammer.

Donderdag en vrijdag word het nog heftiger en ik ben dan vrij. De datum van 23 september komt dichterbij dus ik moet verder met minimaliseren en opruimen.Ik zit eraan te denken om een aantal plantenvrienden die echt giga in de weg staan te verplaatsen naar het bad voor een goede sproeibeurt, die even daar te laten en de overige ladenkastjes waar ik nu niet bij kan op te ruimen. Maar als het donderdag temperatuurtje, sauna+ word heb je kans dat we dit plan nog even uitstellen.

Van de verhuisdozen, is de verzameling inmiddels ingeslonken van 4 dozen naar 1. Dus toch best lekker bezig! In die ene doos zitten een paar favoriete boeken, wat knutselwerkjes (wat moet je ermee?), wat beplakte agenda’s, een fotoalbum en wat glazen (waarom? Geen idee). Voor nu is dat even goed, soms moet je er een later moment gewoon nog een keer doorheen! Wie weet!

Overigens echt leuk om te horen dat sommige verhalen zo herkenbaar zijn. Meerdere vrienden en kennissen ook aan het opruimen geslagen zijn en het inspirerend en motiverend werkt! Tof!

71 – There it is.

Sommige bezittingen bezitten jou. Minder meuk is meer leuk.

De tijd dat de keuken afgeleverd zou worden is natuurlijk altijd een tijdsblok van een aantal uur. Dus ik bedacht me deze tijd nuttig te besteden met een paar dozen uit te zoeken. Alles uitgestald op de eettafel. Vond ik een nog leeg fotoalbum en een heleboel losse foto’s. Foto’s ga ik nooit wegdoen, dus besloot ik meteen dat 1 en 1, 2 is, vandaag dan. Zocht de fotoplakkers op en meteen alles gewoon random in het album geplakt. Ga ze ook nooit meer uitzoeken, dus gewoon gaan!

Ik last een stukje over brieven en kaarten in het boek ‘ Verlangen naar minder’, waar de schrijver op zijn beurt citeert uit het boek van Marie Kondo, Opgeruimd! van de Japanse opruimgoeroe. “Marie adviseert om alle brieven en kaarten weg te doen. Het doel van de brief of kaart is namelijk al bereikt. Jij hebt ze ontvangen en gelezen. Hou ze alleen als ze je nog puur plezier geven, schrijft Marie “.
Welke brieven of kaarten gaven mij nog plezier? Puur? Bijna allemaal waren ze de waarde en betekenis kwijtgeraakt door de tijd. Dus besloot ik net als Jelle, de schrijver, de brieven en kaarten te zien als stories op Instagram. De herinneringen zitten niet in die kaarten dus ik nam afscheid. Één grote verhuisdoos, werd een kleine box met een aantal mooie kaarten/foto’s erin. Schiet lekker op.

Het was 11 uur en er stopt een busje voor het huis. Ik houd mijn hart vast, want shit zouden het echt 76 pakketjes zijn, het is en blijft Ikea.
De mannen legde alles netjes in de woonkamer. Gingen weer weg, en waar de hell ga ik die spullen opruimen. Want het duurt nog ongeveer 5 maanden voor dat mijn huis ready is. En om dit nou als een soort decoratie in de woonkamer te laten liggen? Een opslag huren vind ik dus weer zooo, ongelooflijk zonde dus er moet een oplossing bedacht worden.

Dus ik zal toch aan de kledingrekken moeten beginnen. In de sauna op de zolder, tegelijk merk ik dat ik vind dat ik al heel wat gedaan heb en even een plantje wil kopen ofzo. Maar nee, het moet vandaag/morgen gebeuren. Morgen vooral omdat het vooral veel is.

 

 

70 – Things

Minimalism is the intentional promotion of the things we most value and the removal of anything that distracts us from it. Joshua Becker

Weer terug van de lichtenvoordense woestijn, volledig gezandstraald en wallen waar je U tegen zegt. Ben ik inmiddels weer bijgekomen en klaar om verder te gaan met het minimaliseren. Het leuke is, dat ik overal spullen vandaan tover om maar niet met die essentiële, moeilijke spullen aan te gang te gaan. Uit het opberg vak op de zolder, vlak naast mijn kamer werd weer een doos opgediept met allemaal kinderboeken. Mijn eerste leesboek, De mooiste vis van de zee, Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft, dat zijn er drie die mochten blijven. Maar volledige series van boeken, allemaal nog ongeveer in nieuwstaat, daar mag afscheid van genomen worden. Geen moeite mee.

Nadat ik al meerdere zakken kleding naar het goede doel te hebben gebracht, zijn er nog steeds genoeg kleren om elke dag van het jaar iets anders aan te doen. Straks word mijn keuken geleverd, de opslag hiervan moest eigenlijk gebeuren op de plek waar nu twee kledingrekken gemaakt zijn. Begrijp je, dat dit dus een uitdaging word zo. Hopen dat de mannen niet om 8 uur voor de deur staan.

Wat overigens ook wel typisch is, nu al mijn planten voor al mijn kasten uitgestald staan en ik geen enkele behoefte voel om ze aan de kant te halen. Blijkt dus dat ik die spullen dus eigenlijk totaal niet nodig heb. Vanaf januari heb ik deze verzameling bij elkaar gespaard en in theorie zouden dus al die spullen dus gewoon kunnen gaan. Theorie he.

Oke het was even een korte, want er moet opgeruimd worden.

 

66 – To-do list

Eigenlijk had ik vandaag zoveel plannen, nu heb ik morgen nog meer plannen.

Mijn to-do list word steeds maar langer, inpakken voor de zwarte cross, kadootje voor die, minimaliseren van die lade, die boeken nog even op marktplaats knallen. Planten watergeven, was vouwen, was opruimen, vuilnis naar buiten, boek uitlezen. Ja al die dingen. En wat ga ik doen? Ik ga even een blog typen, want dat heeft natuurlijk boven alles prioriteit, haha!

Stel je even voor, je koopt een boek waar een bepaalde les in moet zitten. Halverwege het boek, bedenk je dat je het allemaal wel snapt en het boek beland op je nachtkastje, na een week is hij al 3x op de grond gevallen, dus inmiddels ligt hij op de grond. Tijdens het stofzuigen heb je hem al een paar keer opgetild om netjes eronder schoon te maken en al gauw ligt het boek onder je bed en vergeet je zijn bestaan.
Een ware bibliotheek onder het bed ontstaat langzaam. Ik heb dus denk 20 van die boeken, die half gelezen zijn, waar ik half wat van geleerd heb en ik dus maar half weet wat ik er mee moet of wil doen. Weg? Zodat iemand anders hem kan lezen? Of ja? Wat te doen?

Het is eigenlijk wel grappig als we iets gelezen hebben, volledig of half. We leggen het weg, voor de ‘ heb’? Ik kijk eens naar de boeken en bedenk me, was het een goed boek? Moet ik hem dan niet juist aan iemand doorgeven zodat zij het ook kunnen lezen? Hoe groot is de kans dat ik dat boek binnen nu en een paar jaar weer ga lezen? Begrijp je? Daar ben ik nu met mijn minimaliseren, de vele stapeltjes boeken die ik verzameld heb. Ik geef ze zelf een bepaalde waarde. Emotioneel, want het raakte me of ik heb hem van een speciaal iemand gehad. Functioneel, ze hebben nu vaak een nieuwe functie gekregen, namelijk prullaria of ze zijn onderdeel van een plantenstandaard geworden. Maar er zijn er natuurlijk ook een aantal met een informatieve waarde, waar je dan echt iets van geleerd heb en je toch graag als naslagwerk zou willen hebben. Mocht je weer in een oude gewoonte terugvallen dat je hem toch nog even kan pakken om er weer een les uit te halen. Maar dit zou natuurlijk ook in een digitale versie van een boek kunnen. Maar we blijven maar bewaren en verzamelen, want het zou toch kunnen dat?

Zo gaan de laatste tijd bepaalde items, een heel aantal keer,  door mijn handen. Ik maak een stapel: bewaren, verkopen, weggeven, weggooien of misschien recyclen. 1 ding is zeker een groot deel wil ik gewoon niet in mijn nieuwe woning hebben, maar waarom ik ze dan nu nog in mijn ‘opslag’ kamer bewaar is een andere vraag, waar ik nog even geen antwoord op heb.

Het is overigens erg inspirerend dat er mensen zijn die door mee te lezen ook aan de slag zijn gegaan met de essentie en de belangrijke spullen. Als ze niets bijdragen, waarom blijf je ze dan meeslepen? Leuk, ga zo door!

62 – Ja maar,..

When defeat comes, accept it as a signal that your plans are not sound, rebuild those plans, and set sail once more toward your coveted goal! – Napoleon Hill.

Luister Maddie, jouw leven is sowieso niet minimalistisch! Dat je het even weet. Dit kreeg ik pas te horen, en het klopt uiteraard. Maar ik merk wel dat ik de minimalistische lifestyle steeds meer aan het absorberen ben. Langzaamaan, worden er spullen weggedaan, worden bepaalde dingen niet meer als belangrijk gezien en kies ik voor mijn eigen keuzes en waarden.

Zoals ik een tijdje terug al schreef, hoe kan je een minimalist zijn met een Urban Jungle? Goede vraag; maar wat als planten nou je passie zijn. Als dat je blij maakt, dat je daar uren mee kan lopen klooien, stekken, water geven, verzorgen en dat soort dingen? Zonder afleiding van wat dan ook? Laatste belde een vriendin, ja je nam niet op? Oh ja klopt ik was even met mijn wekelijkse plantenronde bezig, die duurt steeds langer, meer water naar boven etc. Dan gaat de telefoon even aan de kant, alleen soms om een foto te maken van een nieuwe ontdekking maar that’s it!

Ik ben inmiddels op drie kwart van mijn ‘nieuwe boek’ want hij is nog best nieuw. Nog geen week in huis en bijna uitgelezen. Ik denk dat ik het boek van Napoleon Hill ook wil aanschaffen, maar alleen als er een ander boek verdwijnt! Ik moet nog even de moed bij elkaar rapen om echt rigoureus te gaan opruimen, maar ik merk dat het eraan komt! En ik vrees dat wachten op een verkoop dan gewoon geen optie is maar dat het meteen weg, het huis uit moet!

Fantaseer even met mij mee, mijn nieuwe appartement. Een grote stelling kast tegen de muur met alleen mijn planten, misschien televisie, en een paar boeken die in de zogenaamde ‘eregalerij’ mogen. Een kleine moderne keuken, met een plankje erboven met wat verse kruiden en wat plantjes erop. Een kleine eethoek, rond, zodat hij tegen de muur kan en daar 4 stoelen omheen kunnen. Op die tafel staat een plantje en hangt een mooi verlichtings-armatuur. Een lekkere zitbank, voor 2/3 personen en een kleine tafel waar dan weer een plant op kan staan. In de hoek van de kamer bij het raam, staat Ben zijn mand, met wat mooie hangplanten. Raamdecoratie afgestemd op de rest van het interieur. Dit is eigenlijk alles wat ik nodig heb. Ok nu nog even terug naar dat aantal spullen!

De volgende oefening die ik dus met mijzelf aan wil gaan is opschrijven welke spullen ik nodig heb, dus in de keuken hoeven niet 15 vorken, 15 messen etc te zijn. Maximaal 6 van elk, meer mensen kan ik toch niet kwijt in mijn huisje. Een glas kan je ook omspoelen en weer gebruiken. Dit is natuurlijk allemaal toekomst gericht, maar voor je het weet is het December en zit ik nog steeds met al mijn spul!

Vandaag nog, mest ik mijn toilettas uit en gaat er weg wat ik niet gebruik, dus eigenlijk blijft erover, tandpasta, tandenborstel, mascara, oogpotloodje, (shampoo staat in de badkamer), geurtje, purol, deo en wat poeder. Ok, meteen opruimen, nu! Wauw en er zit meer in dan dit, twee keer zoveel, twee keer in de week sleep ik hem mee!

Gister kreeg ik de vraag, voor wie schrijf jij die blog eigenlijk? Goeie, ik wil mensen inspireren met dit hele gebeuren, ik weet niet zo goed hoe je het moet noemen? Bewustwording? Terug naar de essentie? Als is het maar 1 iemand die aan het denken gezet word, prima. It’s enough!
We leven vanuit een gewoonte, maar waarom? Tijd voor het echte leven, ipv maar doen wat er altijd maar van ons verwacht word.

60 – Even niet meer…

Once you see result, it become an addiction.

Dat je serieus even met jezelf de afspraak moet maken. Madelon, Nee. Keihard niet willen loslaten van het kopen van nieuwe planten. Ja het is een verslaving, maar vooral omdat ik in een tuincentrum rondstruinen toch een soort rustgevend vind. Tegelijkertijd, mijn kamer is bijna een tuincentrum. Er staat serieus van alles!
Het moet even stoppen, even in ieder geval.
Als je nu mijn kamer binnenkomt, moet je via de kokospalm, Alocasia jungle, begonia vloerkleed, om de Calathea’s heen richting mijn bed. Serieus! Kledingkast doe ik op het moment niet meer aan! Grappige is, blijkbaar heb ik die spullen dus echt niet nodig!
Dus de afspraak even niet meer naar het tuincentrum, ik mag nog wel een afspraak met een kweker maken. Daar kwam ik via instagram mee in contact en ik mag in zijn geweldige kas komen kijken met hele gave planten. Denk een soort hemel ofzo! Dat is dan even het laatste wat dan mag. Het slaat door, het huis want ja langzaam staan er beneden nu ook wat van mijn mooie vrienden, word steeds groener! I love it, maar er moet straks ben ik bang een losse verhuiswagen komen om alleen mijn groene vrienden al te verhuizen! Zijn er nog meer van dit soort mafkezen?

 

58 – The Challenge

The secret of change is to focus all of your energy, not on fighting the old but on building the new – Socrates.

Duizenden theorieën en allemaal theorieën die ik uiteindelijk toch niet nakom. Maar eigenlijk is het de grootste onzin. Dus starten we 23-6-2018. de 90/90 challenge! Deels zelfs bedacht en deels van Minimalism documentaire.

Zo werkt het, spullen die je de afgelopen 90 dagen niet gebruikt heb of ook de komende 90 dagen niet gaat gebruiken moeten weg. In het engels klinkt het een stuk cooler: Here’s one that worked: Look at a possession. Pick something. Anything. Have you used that item in the last 90 days? If you haven’t Will you use it the next 90days? If  not, then it’s okay to let go!

Ik wil daar nog twee dingen aan toevoegen. Ik wil 1 memory box in het leven roepen, dat kan een kettinkje zijn met veel waarde, tot een concert kaartje, tot iets wat je gewoon echt niet kwijt wil, zoals foto’s etc. En 1 collect-ing box, daar mogen bijv cd’s , vinyls, boeken. Maar vol is vol! Dat word nog een uitdaging!

Straks ga ik twee mooie boxen/dozen kopen, waar bovenstaande in kan. Mijn plantjes blijven, uiteraard. Maar alle douche-gels, kleding, weet ik wat, wat ik jaren met mij meesleep gaan weg. Hoe? Ik geef mijzelf de 90dagen ook om het te verkopen, weg te geven of gewoon weg te gooien! En nu ik dit op schrijft heb ik eigenlijk zin om te beginnen! Hoe cool. Nou ben ik niet zo goed in tellen maar het hele gebeuren, vind vanaf vandaag plaats tot 23-9-2018 (90 dagen precies is dan weer te moeilijk haha).
Dat betekend ook alle dozen in de schuur, de beugels, tandvoorbeelden van de tandarts, knutselwerkjes van vroeger, de kleding die al jaren in mn kast ligt. En vooral om tot de essentie te komen en vooral ook niet met weet ik veel hoeveel spullen richting mijn huis te gaan!
Wie doet er mee? Waarschijnlijk verklaard de helft mij voor gek, maar gewoon eens goed door je spullen heen te gaan is soms niet eens zo een gek idee! Laat even een berichtje, appje, smsje, als je nog wat meer wil weten  of als je mij heel hard wil uitlachen of gewoon graag meedoet!

En ik zal jullie proberen een beetje op de hoogte te houden.

 

 

 

55- Porta-something

Don’t stop be’leaf’ing.

Het is echt eenvoudig grappig hoe ik eens soort voldoening haal uit het feit dat ik niet elke plant in mijn kamer verzuip of laat verdrogen! En sterker nog met dit subtropische klimaat op mijn zolder doen de meeste planten het aardig goed! Met trots op dit moment mijn olifantsoor, aka Alocasia Portadora. Een plant die veel de groot is voor deze ruimte maar die het door de verschrikkelijke onmenselijke hitte het meer dan goed doet! Hij liet een paar bladeren gaan, zoals de meeste alocasia’s doen op het moment dat ze nieuwe bladeren gaan aanmaken.

Zoals een echte ‘groen’ liefhebber hield ik dagelijks bij hoe dit enorme blad, van mijn Alocasia groeide! Heel gaaf gezicht omdat het vele malen sneller gaat dan bijv een cactus die een beetje groeit, Bij dat soort kan je elk jaar een foto maken en zie je nog geen verschil. Ik denk dat ook mijn favoriet ook wel de Alocasia in het algemeen is. Vooral omdat men voorheen zij, ja moeilijk goed te houden, dus een uitdaging!
Hebben jullie ook jullie favoriete plantensoort? En is dat ook zo dat als je een soort ziet die je niet nog niet heb, in mijn geval de calidora bijv dat je die dus nog gewoon moet hebben!? De urban jungle blijft zicht uitbreiden, daarbij gaan andere spullen makkelijker weg, omdat ze simpelweg nu in de weg staan!