150 – Goals

Doesn’t a life with no goals prevent you from growing? – everything that remains.

Echt gek hoe boeken je manier van denken soms zo kunnen aanpakken. Dit boek heb ik al een paar keer aan de kant gelegd omdat er zoveel informatie in toch simpele stukken tekst staat.

De schrijver komt op een punt in zijn leven dat hij eigenlijk z’n leven omgooit. Gaat minimalistisch leven, stopt met werken, gaat zijn grote droom achterna van het boeken schrijven. Lukt hem aardig, dit is het tweede boek wat ik van hem/hen lees

Maar nu komt er een interessant stukje. Hij gaat een tijdje zonder goals leven. Hoe dan? Die heb je toch juist nodig om te groeien?

Hij schrijft dat het hem juist minder stress geeft. Leeft meer in het nu. Tweede wat het hem brengt is dat hij productiever, misschien juist omdat het niet Perse moet. En als derde is hij blijer door minder stress.

En ik denk dan maar hoe dan? Je moet toch doelen hebben om verder te groeien of wat? Maar het gaat meer om de bewoording. Hij zegt I want to be happy and I want to live in the moment maar dat zijn choices geen goals!

Dus in plaats van dat eeuwige mijn goals is om 10 kg af te vallen, 3x te gaan sporten etc. Zegt hij nee het zijn keuzes! Dus i choose to be happy, I choose to live in the moment, I choose to live a healthy life. Dit hoeft niet meetbaar te zijn met een doel of goals want het is gewoon: I simply live this way! Eigenlijk een hele positieve benadering! Vind ik!

En ik denk dan hoe zit dat dan met je droom van boek schrijven kerel.. en daarin zegt hij. Ja ik heb de intentie om hem af te ronden maar er staat geen tijd of datum voor het belangrijkste is genieten van het schrijven of het dan ooit af komt of niet…

Ik leef al jaren met goals, sterker nog ik schrijf elke ochtend en avond of ik mijn doelen van die dag gehaald heb. Zou dat iets voor mij zijn! Een soort doel-loos waarbij in het engels, goal-less leven, iets minder heftig klinkt.

Zoals mijn docent vroeger zei: stof tot nadenken!!

127 – Stay safe in your circle

We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them. Albert Einstein

Veel tijd met jezelf als je ziek ben.Ik heb een goede griep te pakken, wat dan meteen een soort noodrem zet op mijn al zo drukke leventje. Gewoon naar werk gaan en daar vervolgens zwetend en dizzy, flauw gevallen weer vandaan komen. Ik kan niet zo goed tegen niets doen. Vanuit bed kun je gewoon weinig, echt energie level van een goudvis, die alleen mee drijft op de water beweging.

Maar het geeft wel ruimte om even na te denken. Ik het bezige bijtje, het duizendpootje, degene die altijd druk is met van alles en voor mijn gevoel weinig echt af maak. Dan weer een minimalist, dan weer een schrijver, dan weer een zangeres, dan weer een lezer, dan weer een sporter, dan weer een veganist, dan weer een plantenliefhebber, dan weer een hondenlover, dan weer een muziekliefhebber, dan weer een entrepreneur,  dan weer een ontwerper, dan weer een vriend, dan weer een coach, dan weer mij gekke eigen. Maar wie of wat nou echt?

Muziek heeft de overhand en blijft dit ook zeker houden. Dat zijn de momenten dat ik het meest geniet, het blijst kan zijn (is dat een echt woord). Wat is jouw favoriete bezigheid? Wat kun je doen omdat gene wat je het liefst doet, vaker te doen? Dus muziek maken in mijn geval, maar ook naar concerten gaan en het heel ding daarbij. Ontmoeten, reizen en nieuwe plekken ontdekken. Samen zijn met like minded people op dat moment.

Wat kan je doen om dit moment vaker te creëren? Nu heel even niks, want nu moet er gewoon even geslapen worden en het lichaam heeft even rust nodig. Maar wat ik wel moet doen is niet alle plannen steeds opschrijven, herschrijven, opnieuw visualiseren, opnieuw schrijven en opnieuw bedenken. Maar dat plan wat er dan zo helder kan zijn, gewoon eens uit gaan stippelen. Oké het einddoel is bijv. zoals vroeger op vakantie die en die stad, met een landkaart uitstippelen hoe je daar gaat komen. Dus als het einddoel Parijs is, dan kom je daar via, Utrecht, Eindhoven, Brussel, etc. Benodigdheden, een auto/trein/fiets and so on. Zo simpel als je het zo opschrijft. Ik heb wel een paar doelen en wensen/dromen, los van die muzikale ambities. Maar door alleen het einddoel maar voor je te zien, houd je het zo groot en ver weg.

Dus ik ga braaf met mijn kladblokje mijn bed terug in, schrijf zoals ik dat in vele boeken heb gelezen, het grote einddoel op. Bij sommige is de weg erna toe redelijk duidelijk, dus die tussenstappen opschrijven, al is het maar het eerste stukje. Vertrouw het proces en de rest komt vanzelf. Let’s do this! Fijne dag.

122 – Spark Joy

Discard everything that doesn’t spark joy – Marie Kondo.

Marie kondo, blijft een inspiratie, een leuk japans vrouwtje (ze is vrij klein) die eigenlijk op zo een leuke manier het minimalisme uitlegt. Inmiddels kennen veel mensen haar ook door haar netflix serie.
Nu even iets leuks, mijn huis is alles behalve minimalistisch op het moment. Waarom? Omdat ik dus mijn eigen bedrijfje ben begonnen en dus ongeveer al mijn voorraad nog moet verplaatsen en het dus in mijn gang uitgestald staat in schitterende kartonnen dozen. Meestal duurt het 2 weken voordat alle dozen weer weg zijn omdat het dan verkocht is.

Ja maar dan is het toch niet erg?
Het zijn maar tijdelijk mijn spullen, maar ik irriteer mij eraan en word er een soort onrustig van. Alleen heeft mijn luie zelf, mijzelf nog niet zover gekregen om alles naar de berging te verplaatsen, waar overigens gewoon genoeg ruimte is. Dit staat echt op mijn lijst voor morgen. Gewoon even alles coderen en opruimen die handel, zal rust moeten geven, dan maar paar keer die trap op en af als ik alles klaar maak om te verzenden!

Soms verlang ik echt weer terug naar die hotelkamer. Gewoon het hoognodige.
Ik denk dat het niet lang duurt of de bezem gaat er weer goed doorheen. Ik heb een twee-delige kast van onze Zweedse blokkendoos, waarvan de ene helft kleding is die ik niet draag, (want die ligt in de wasmachine of komt er net uit) en een deel met geen idee wat voor spullen en de andere kant liggen nu ook producten achter een deur gepropt.
Dus wat ook kan is die spullen netjes opruimen zodat niet alle producten naar beneden hoeven en alles vanaf daar klaar gemaakt kan worden.

Soms denk ik echt waarom schrijf ik deze verhaaltjes eigenlijk, maar goed het werkt ook een soort opruimend! Dus blijf gewoon nog even doorgaan! 

114 – inpakken maar weer?

Make room for what matters, let go of what doesn’t. Its that simple – Robert Tew

Een voor een duw ik de dozen weer richting mijn slaapkamer. Want de bank komt! Deze dozen heb ik of al een paar keer verplaatst of open gemaakt er wat uit gehaald en weer terug gezet.

Met de gedachte, Ohja dat ding. Wat ga ik er mee doen? Naar de berging? Het heeft eigenlijk geen nut dus niet in de woonkamer. Dit is het moment dat Marie Kondo zou zeggen; does it brings you joy? If not say Thank you and let go.

Maar wat ga ik doen met al die verzamelde bierglazen uit verschillende landen? Naar de kringloop? Alsof het geen waarde heeft,.. maar nu heeft het dat eigenlijk ook niet.

Morgen als ik mijn gordijnen heb opgehaald, ik recycle namelijk op dit moment karton naar gordijnen! Moeten die dozen gewoon echt doorzocht worden en vooral afgehandeld worden. Blijven met liefde of gewoon weg! Lastig ofzo!

111 – De laatste dagen

Keep calm the countdown is on!

Afgelopen vrijdag mocht ik de sleutel EINDELIJK in ontvangst nemen! En een Jansen zou een Jansen niet zijn als we niet meteen met de vloer, voorstrijk roller en halve keuken in ons handen naar binnen wilden!

Maar hard work pays off toch? De vloer ligt erin, bijna alle wanden in de (oh zo fijne) glasvezel, alle spullen zijn bijna over, alleen de plantjes nog en een deel van de keuken is gebouwd! Nou en dat in twee dagen en een paar avondjes!

Aankomende vrijdag slaap ik er voor het eerst en ik heb er zin in! Word een beetje improviseren zonder keuken, maar ik denk dat het goed moet komen! Als ik ineens heel veel afval dan moeten jullie je pas zorgen maken!

Verder ontzettend druk ook met de muziek. Zaterdag spelen we tijdens de play offs van oerrock in Gorredijk! Volgende week weer met de Beth Hart tribute in Apeldoorn! Helemaal leuk!

Merk dat deze blog nu iets meer een persoonlijke verhalenblog is geworden. Hoop niet dat het te erg stoort!

108 – Artistiek

One day or day one. It’s your decision.

Ik wil wedden dat ik vroeger dacht dat ik schilder,kunstenaar, sieraden maker, professional potloodpuntjesspaarder, muzikant, vulpenschrijver, diamondartist, schoonheidspecialiste of nagerverzorger zou worden. Wat kan een mens verzamelen, ik heb van die cheapy sieraden voor vier klassen kinderen, why? En je gaat er doorheen, ohja daar plakte ik mijn spiekbrief in, ohja dat droeg ik daarbij, ohja met die knopen en dat stofje ging ik nog een keer een kussentje maken. Maar je had toch al een keer alles doorgezocht. Klopt! Maar sommige items komen tevoorschijn nu er overal in het huis ingepakt word. Ten tweede heb ik, zoals Marie Kondo in haar boek beschrijft, soort bij soort opgeruimd. Wauw! Toch hebben sommige dingen voor mij nog waarde, meer dan dat ze ooit echt waard zullen zijn. Maar ik weet inmiddels dat sommige dingen even gezien moeten worden en daarna neemt die zogenaamde waarde af. Veel spullen gaan weg of naar de kringloop. Ook spullen die dus eerst voor mijn gevoel nog niet weg konden. Staan inmiddels al een heleboel spullen ingepakt, het is oprecht minder dan zes jaar geleden toen ik het huis uit ging. En nu zitten er ook echt spullen voor meerdere ruimtes bij, keuken, badkamer etc. Ik kan echt niet wachten tot dat ik mag gaan klussen. Misschien dat ik wel wat moodboards hier deel! I wish you all the best days, but not only for now cause it’s Christmas, but for the whole year!! 🎵🍀🌲

107 – Let it gooo, let it gooo

 

Any half-awake materialist well knows – that which you hold holds you – Tom Robbins

Daar gaan we dan, inpakken maar! Eerst nog even alle plantjes water geven, soort van studie-ontwijkend gedrag en dan moest ik echt van mezelf 1 doos inpakken of 1 vuilniszak weggooien met spullen. Ik trek weer een rol-bak onder mijn bed vandaan met van die rommel die ik al honderd keer heb aangeraakt. Kralen, touwtjes weet ik veel wat. Oké laatste poging op marktplaats en anders mag het weg, want wat moet ik er mee? Ik denk dat ik het pak en beet ongeveer 15 jaar al met mij meesleep zo niet langer.

Echt omdat het zonde is om weg te doen. Wat het gekke is, of misschien wel logisch is hoe vaker je sommige spullen tegenkomt. Weer die verf in je handen, weer die kralen, weer die boeken en weer heb je het een half jaar of een jaar laten liggen met geen enkele functie. Ik zal twee keer gaan verhuizen, eerst naar mijn tijdelijke crip/arkje en daarna door naar mijn echte eigen betonnen blok! Eerst vond ik het echt vreselijk, nog een tussenhuis. Vroeger wilde ik altijd op het water wonen, heb zelfs nog een ondernemingsplan geschreven op mijn opleiding, waarom dit populairder zou worden. Nu mag ik het zelf mee maken, in de koudste maanden, jeej! Nee maar alleen het hoognodige, het hotelkamer gevoeltje ervaren! Ja leuk, maar niet te lang haha.

Nu is het vooral de keuzes maken, wat gaat er mee en wat is nu echt klaar. Ken je dat, zo klaar met oud en zo ready for nieuw. Eigenlijk leek het mij makkelijker om gewoon in te pakken wat ik denk de komende 3 maanden, al hoop ik niet dat het zolang duurt, nodig te hebben. De rest zou dan overbodig zijn. Wel resoluut ofzo. Wat dan met de foto’s, knutselwerkjes van vroeger en mijn planten? Dan maar niet volledig minimalist, dan maar een halve! Hoeveel verhuisdozen zullen het totaal worden?

 

106 – Reflectie

Het stomste onderdeel van een werkstuk op school – younger Madelon

Mijn favoriete onderdeel, not at all, van een werkstuk of verslag. Reflecteren en nieuwe doelen stellen. Gewoon afronden, alles ging wel goed vond ik eigenlijk wel prima!

Het is inmiddels bijna 1 uur snachts en ik had bedacht rond 11 uur te gaan slapen. Wat zoals je merkt niet is gelukt. Ik dook terug op mijn blog, naar mijn allereerste post, de Ted talk van Mel Robbins, stop saying you’re fine.

Klik, klik, klik en ik ben inmiddels mezelf denk een uur aan het verzadigen met allerlei stukken over bovenstaande. Zoals wel vaker besluit ik dat ik het boek van Mel Robbins wil lezen en ook het boek waar ik toevallig Ali B over hoorde praten namelijk De kracht van het nu van Eckhart Tolle dus ik bestel die met twee klikken op de knop online!

Straks heb ik daar tijd voor denk ik bij mezelf! In mijn tijdelijke crip heb ik geen televisie dus genoeg tijd om te lezen en eigenlijk zie ik het al helemaal voor me! De stap erna doe wil ik nog even niet over nadenken, het inpakken, maartoch!

Reflecterend op het afgelopen jaar zouden er nu nieuwe doelen moeten ontstaan, die zijn er! Maar vooral met oog op groei en toekomst! Alles groeit aan een mens, nagels, haar, dus dan zou je kennis ook moeten groeien om het leuk te houden! Niet saai vooral! Daar gaan we dit jaar voor met de doelen, daarbij moet er een moment zijn dat ik uit een soort routine stap, want dat verveeld ook. Misschien vond ik daarom dat onregelmatige werken wel zo fijn?

Nieuw jaar, nieuwe kansen. Reflecteer op je afgelopen jaar, benader hem positief en wat beter had gekund! Ga niet alles compleet afzeiken want dan kan ik je zeggen, het brengt je alleen maar meer shit!

Zo dat waren mijn wijze woorden op dit nachtelijke uur, nu gauw slapen. Want volgens Mel Robbins zou het een goed idee zijn om de wekker 30 min eerder te zetten en niet te snoozen! Om te ervaren hoe moeilijk het is om de activerings-energie in gang te zetten! Om vanuit het warme fijne bed in de koude kamer te stappen! Ik ben benieuwd hoe ik daarover een paar uur over denk!

105 – The minimal life!

It is entirely liberating to discover how little we exactly need.

Grappig toch dat je al een jaar over minimalisme schrijft, over hoe fijn hotelkamers eigenlijk zijn omdat je alleen meeneemt wat je echt nodig heb en dat Ik straks dus hoogstwaarschijnlijk een tijdelijke woning zal betrekken.

De bouw gaat volgens planning het aansluiten iets minder. Langzaamaan word het wat stressvoller want het komt er op neer dat ik nog maximaal 1,5 maand hier woon. En dus naar een tijdelijke woning zal gaan en dus alleen meeneem wat echt nodig is! Hoe minimalistisch wil je het hebben?

Alles opslaan, alles nogmaals doorzoeken. Heb ik dit de komende tijd nodig? Of alleen ooit, of misschien wel nooit? Ja dat word de uitdaging! En heb er eigenlijk wel een soort zin in! Nog twee weken werken, weekje vrij. Dan begin nieuwe jaar nieuwe baan, hopelijk snel ook een nieuw huis. Nieuwe start ofzo! What do you think?

Enige ding, wat ga ik met mn mooie jungle doen?

104 – Ontploft

Once we give up being attached to physical possesions, we find the freedom to follow bigger dreams – Joshua Becker

Ik denk dat ik de volledige hechtenis even kwijt ben geraakt. Want what the hell is er gebeurd in mijn kamer. Soms heb ik die van die tijden dan ben ik zo druk met druk zijn dat er een soort heuse ontploffing plaatsvind. En ineens word je een dag wakker, dat je voor de zoveelste keer over bepaalde spullen heen stapt en denkt, hoezo is het hier zo een bende? En nee ik was niet fulltime dronken, ik was even een paar dagen reizen, paar dagen werken, paar dagen heel druk zijn met bedenken wat ik nou wilde met mijn leven, nog een paar dagen reizen, een paar dagen werken en ineens is het dan een rommel.

Bizar gewoon. Er zijn nog steeds zoveel spullen die er maar gewoon liggen, gewoon verplaatst worden keer op keer en gewoon daar blijven. En hoe irritant ik het ook vind, doe ik het niet weg. Wat is daar toch mee? Zal ik dan pas die stap maken of ik de ultieme minimalistische test aan moet gaan, zoals ik de vorige blog beschreef. Als ik, hond en mini jungle opzoek moeten naar een slaapplaats. Neem ik dan ook al  die boeken en gespaarde troep onder m’n bed mee? Of mag het dan omdat het niet anders kan, gewoon weg? Ga ik dan die iets te kleine broek, of dat net te rare truitje wel weg doen? Waar kan je je druk om maken ook he? Sommige mensen zijn gewoon van ja boeiend, ik stop het weg en dan kom ik het ooit wel weer een keer tegen, of niet en dan is het ook goed?

Inmiddels weer een pakketje besteld, dat nodig gepast moet worden ,want ik had echt broeken nodig. Inmiddels ligt het er alweer een paar dagen, had het echt nodig, daarom is het nog steeds ingepakt. Maar heb dan net weer niet de spreekwoordelijke ballen om het gewoon ongepast enzo terug te sturen. Anyway.

Op andere vlakken wel serieus stappen aan het maken, one life, dus haal alles eruit wat erin zit. Dat blijft wel een beetje een terugkomend thema en ik ben er denk bijna klaar voor om de doelen van afgelopen jaar terug te kijken en vooral nieuwe voor het komende jaar op te stellen. Tijd gaat hard!