107- Maar nu echt

A goal should scare you a little but excite you a lot! – Joe Vitale

Heerlijk boek; stop sayin you are fine van Mel Robbins. Niet dat eeuwige gezeur over, Je moet je passie volgen en als je het wil komt het vanzelf! Maar iemand die straight is; met op je reet blijven zitten bereik je niets en alle beginnen zijn vaak k*t. Even mijn eigen samenvatting.

Eigenlijk legt ze vrij duidelijk uit wat we in je hoofd gebeurd als je een goed idee heb, meteen maakt je gedachten, na het heel even geweldig hebben gevonden, het volledig af met de wat als en het zou toch kunnen dat voorspellingen. Zoals gewoonlijk word het weer de uitdaging om hem uit te lezen, maar ik doe braaf de opdrachtjes en er zitten zoveel herkenningsdingen in.

‘By regonizing how your own brain works against you, you can use techniques to outsmart yourself. Ja toch mega interessant!

Ik ben klaar inderdaad klaar met de ‘I’m fine’ antwoorden en probeer stappen te maken. Beslissingen nemen in de gedachte wat ik daar over een paar jaar over zou vinden. Waar ik in sommige zaken nog wat blijf hangen maar in andere heel duidelijk geen genoege meer neem met de it’s fine answer!

Bij dit boek denk ik ook, als ik dan lees. Waarom vond ik dit boek nu pas? Zou niet iedereen het moeten lezen? Of ben ik soms een van de enige die opzoek is naar meer? Zou kunnen natuurlijk!

107 – Let it gooo, let it gooo

 

Any half-awake materialist well knows – that which you hold holds you – Tom Robbins

Daar gaan we dan, inpakken maar! Eerst nog even alle plantjes water geven, soort van studie-ontwijkend gedrag en dan moest ik echt van mezelf 1 doos inpakken of 1 vuilniszak weggooien met spullen. Ik trek weer een rol-bak onder mijn bed vandaan met van die rommel die ik al honderd keer heb aangeraakt. Kralen, touwtjes weet ik veel wat. Oké laatste poging op marktplaats en anders mag het weg, want wat moet ik er mee? Ik denk dat ik het pak en beet ongeveer 15 jaar al met mij meesleep zo niet langer.

Echt omdat het zonde is om weg te doen. Wat het gekke is, of misschien wel logisch is hoe vaker je sommige spullen tegenkomt. Weer die verf in je handen, weer die kralen, weer die boeken en weer heb je het een half jaar of een jaar laten liggen met geen enkele functie. Ik zal twee keer gaan verhuizen, eerst naar mijn tijdelijke crip/arkje en daarna door naar mijn echte eigen betonnen blok! Eerst vond ik het echt vreselijk, nog een tussenhuis. Vroeger wilde ik altijd op het water wonen, heb zelfs nog een ondernemingsplan geschreven op mijn opleiding, waarom dit populairder zou worden. Nu mag ik het zelf mee maken, in de koudste maanden, jeej! Nee maar alleen het hoognodige, het hotelkamer gevoeltje ervaren! Ja leuk, maar niet te lang haha.

Nu is het vooral de keuzes maken, wat gaat er mee en wat is nu echt klaar. Ken je dat, zo klaar met oud en zo ready for nieuw. Eigenlijk leek het mij makkelijker om gewoon in te pakken wat ik denk de komende 3 maanden, al hoop ik niet dat het zolang duurt, nodig te hebben. De rest zou dan overbodig zijn. Wel resoluut ofzo. Wat dan met de foto’s, knutselwerkjes van vroeger en mijn planten? Dan maar niet volledig minimalist, dan maar een halve! Hoeveel verhuisdozen zullen het totaal worden?

 

106 – Reflectie

Het stomste onderdeel van een werkstuk op school – younger Madelon

Mijn favoriete onderdeel, not at all, van een werkstuk of verslag. Reflecteren en nieuwe doelen stellen. Gewoon afronden, alles ging wel goed vond ik eigenlijk wel prima!

Het is inmiddels bijna 1 uur snachts en ik had bedacht rond 11 uur te gaan slapen. Wat zoals je merkt niet is gelukt. Ik dook terug op mijn blog, naar mijn allereerste post, de Ted talk van Mel Robbins, stop saying you’re fine.

Klik, klik, klik en ik ben inmiddels mezelf denk een uur aan het verzadigen met allerlei stukken over bovenstaande. Zoals wel vaker besluit ik dat ik het boek van Mel Robbins wil lezen en ook het boek waar ik toevallig Ali B over hoorde praten namelijk De kracht van het nu van Eckhart Tolle dus ik bestel die met twee klikken op de knop online!

Straks heb ik daar tijd voor denk ik bij mezelf! In mijn tijdelijke crip heb ik geen televisie dus genoeg tijd om te lezen en eigenlijk zie ik het al helemaal voor me! De stap erna doe wil ik nog even niet over nadenken, het inpakken, maartoch!

Reflecterend op het afgelopen jaar zouden er nu nieuwe doelen moeten ontstaan, die zijn er! Maar vooral met oog op groei en toekomst! Alles groeit aan een mens, nagels, haar, dus dan zou je kennis ook moeten groeien om het leuk te houden! Niet saai vooral! Daar gaan we dit jaar voor met de doelen, daarbij moet er een moment zijn dat ik uit een soort routine stap, want dat verveeld ook. Misschien vond ik daarom dat onregelmatige werken wel zo fijn?

Nieuw jaar, nieuwe kansen. Reflecteer op je afgelopen jaar, benader hem positief en wat beter had gekund! Ga niet alles compleet afzeiken want dan kan ik je zeggen, het brengt je alleen maar meer shit!

Zo dat waren mijn wijze woorden op dit nachtelijke uur, nu gauw slapen. Want volgens Mel Robbins zou het een goed idee zijn om de wekker 30 min eerder te zetten en niet te snoozen! Om te ervaren hoe moeilijk het is om de activerings-energie in gang te zetten! Om vanuit het warme fijne bed in de koude kamer te stappen! Ik ben benieuwd hoe ik daarover een paar uur over denk!

104 – Ontploft

Once we give up being attached to physical possesions, we find the freedom to follow bigger dreams – Joshua Becker

Ik denk dat ik de volledige hechtenis even kwijt ben geraakt. Want what the hell is er gebeurd in mijn kamer. Soms heb ik die van die tijden dan ben ik zo druk met druk zijn dat er een soort heuse ontploffing plaatsvind. En ineens word je een dag wakker, dat je voor de zoveelste keer over bepaalde spullen heen stapt en denkt, hoezo is het hier zo een bende? En nee ik was niet fulltime dronken, ik was even een paar dagen reizen, paar dagen werken, paar dagen heel druk zijn met bedenken wat ik nou wilde met mijn leven, nog een paar dagen reizen, een paar dagen werken en ineens is het dan een rommel.

Bizar gewoon. Er zijn nog steeds zoveel spullen die er maar gewoon liggen, gewoon verplaatst worden keer op keer en gewoon daar blijven. En hoe irritant ik het ook vind, doe ik het niet weg. Wat is daar toch mee? Zal ik dan pas die stap maken of ik de ultieme minimalistische test aan moet gaan, zoals ik de vorige blog beschreef. Als ik, hond en mini jungle opzoek moeten naar een slaapplaats. Neem ik dan ook al  die boeken en gespaarde troep onder m’n bed mee? Of mag het dan omdat het niet anders kan, gewoon weg? Ga ik dan die iets te kleine broek, of dat net te rare truitje wel weg doen? Waar kan je je druk om maken ook he? Sommige mensen zijn gewoon van ja boeiend, ik stop het weg en dan kom ik het ooit wel weer een keer tegen, of niet en dan is het ook goed?

Inmiddels weer een pakketje besteld, dat nodig gepast moet worden ,want ik had echt broeken nodig. Inmiddels ligt het er alweer een paar dagen, had het echt nodig, daarom is het nog steeds ingepakt. Maar heb dan net weer niet de spreekwoordelijke ballen om het gewoon ongepast enzo terug te sturen. Anyway.

Op andere vlakken wel serieus stappen aan het maken, one life, dus haal alles eruit wat erin zit. Dat blijft wel een beetje een terugkomend thema en ik ben er denk bijna klaar voor om de doelen van afgelopen jaar terug te kijken en vooral nieuwe voor het komende jaar op te stellen. Tijd gaat hard!

103-nachtelijke sessies

Kijk mij eens de wolken breken,
Liggend op mijn rug hier in het gras.
Verslagen, maar preciezer,

De gelukkige verliezer.

– Acda en de Munnik

Altijd zo fijn van het s’nachts wakker zijn, is de tijd die je ineens heb. Vroeger toen ik nog ongeveer 60/70 uur per week werkte, deed ik vaak niet anders dan de dingen die ik overdag niet af kreeg, s’nachts even afmaken.

Ritme was er niet echt, behalve dat er vaak na twee shifts even geslapen moest worden, drie uurtjes was vaak genoeg en weer door! Nu ben ik oud en trek ik dat slechter, maar mis het soms wel. Had op een of andere manier ook meer vrijheid omdat ik gewoon soms een week dan niet werkte en mijn vleugels uit kon slaan, naar waar dan ook!!

Niet dat ik het vannacht voor ogen had om weer eens de proef op de som te nemen. Maar goed we zijn nu toch wakker en als ik zo eens om me heen kijk zou weer eens de boel goed opruimen ook geen verkeerd idee zijn. Tegelijkertijd merk ik doordat de oplevering tot januari is uitgesteld het me ook heel even niet zoveel boeit.

Dikke kans dat Madelon, hond en mini jungle een tijdelijke woonplek mogen gaan zoeken. Hoe fijn en heerlijk rustgevend. Aan de andere kant zou het de ultieme minimalistische test zijn, wat heb je nou echt nodig? Dan nog wil ik m’n jungle toch wel graag behouden. Het geeft me een lente gevoel, want deze dagen met winter en kerst enzo, niet mijn ding!

Tijdens die nachtelijke momenten denk ik ook vaak ineens ook de dubbele betekenissen in bepaalde nummers te horen. Zoals bij bijv Acda en de Munnik, heerlijk!

Slaap lekker!

102- En weer terug.

Life doesn’t get better by chance it gets better by change. – Jim Rohn

Inmiddels weer veilig terug op Nederlandse bodem. Het was veel te kort, dat is een ding dat zeker is! Wat ik het meest mis is de zon en het hoog boven de stad zitten op mijn balkonnetje! Dat was zo relax, om een soort overzicht te hebben maar niet perse deel van de drukte te hoeven uit te maken. Iets waar ik gewoon soms even naar verlang, uitzoomen en alles even te laten voor wat het is.  Dit was ook het moment dat ik best behoorlijk wat nieuwe mogelijke songs heb geschreven. Ik hoop daar binnenkort weer voor samen te kunnen komen met een paar muzikanten! De plannen zijn er!

Vaak is het ook een moment van weg zijn van de drukte van het dagelijkse leven. Het moment dat je even kan nadenken over is het allemaal wel zo normaal, als het gaat? Leef ik mijn mooiste leven (ja die is diep he?) Naja over die dingen heb ik behoorlijk goed kunnen nadenken. En als ik dit dan zo opschrijf denk ik, goh lekker zweverig Madelon. Echt weer iets waarvan je zegt; waar heb je het nou eigenlijk over? Ik merk, ook aan mezelf, dat er vaak veel gezegd over de dingen die niet goed zijn of de dingen die anders zouden moeten. Maar door het te zeggen en het niet te doen veranderd er eigenlijk vrij weinig. Snap je? Nou daar denk ik dus nu over na, en ik zeg je er zijn dingen aan het veranderen. Langzaam, kleine stapjes, maar we gaan er komen. Ik zal jullie niet vermoeien met die dingen die allemaal anders moeten.
Ik wil me vooral ook focussen op de dingen die wel oké zijn, daar voel je je over het algemeen namelijk beter over, dan steeds maar te kijken naar alles wat niet lekker loopt of gaat.

Wat er in ieder geval wel goed gaat is het onnodig aanschaffen van spullen, wat  ik altijd maar zo normaal vond. Ik heb laatst in mijn huis kunnen kijken, geen idee nog wat de opleveringsdatum word, maar het lijkt op een echt appartement nu! Ik noem het nog steeds mijn betonnen blok, want het moet nog een thuis gemaakt worden, maar heb goede ideeën erover. Vanavond naar een cd presentatie van Navarone, waar ik echt onwijs veel zin in heb! Kan ik weer even wegdromen bij het gene wat ik zelf ook het liefste zou doen!

101 – uitzoomen

Travel, the only thing you buy to make you richer.

Soms heb je ruimte nodig om dingen van dichtbij weer te kunnen zien. Uitzoomen zeg maar. Bij mij werkt dat het best door Maar een plek te gaan waar ik niet vaak of misschien nog nooit geweest ben.

Een korte citytrip of gewoon met de auto stukje rijden. Even weg om de focus weer terug te vinden. Mijn laatste keer deed ik dat in mei, eerlijk te lang geleden. En nu mag ik weer even. Vaak zijn dat de momenten dat ik het meest creatief ben!

Ik kan niet wachten even al die onzin, en soms ook nuttige dingen van me afschrijven. Wie weet muziek voor de band, who knows!

Even een mooi inspiratie gevend plaatje, omdat het kan.

100 – 50/50

Kijk om je heen, ga wat vaker lopen, de wereld is zoveel mooier, met je ogen wijd open – lief leven

Vorige week maakte ik de zoveelste afspraak met mezelf, tijd voor een gezond leven. Naar buiten, wandelen minstens 30 min per dag. Niet meer iedere dag chips eten. Dat ging een dag of twee goed, daarna werd ik grieperig en merkte ik aan alles dat ik het liefst ondanks het ziek zijn, graag met een zak chips onder een dekentje op de bank zou kruipen! Lekker terug naar dat veilige gevoel. Iemand gooit allemaal opmerkingen naar je hoofd, jij absorbeert ze, slikt het maar ‘gewoon’, maar wil eigenlijk gewoon zielig in een hoekje wegkruipen met een 15-pack chips in alle mogelijke smaken! Voel je hem?

Maar nee dit keer niet, de viervoeter moet ook lopen, dus naar buiten. Rooie neus, water oogies maar na bijna een week voelt het goed! Ik heb mezelf een fitbit cadeau gedaan en tot nu toe motiveert hij me om aan m’n doelen te komen dus ja fijn gewoon! Mag ook wel eens, en ja ik weet het we zijn pas met op pad!

Nou kan natuurlijk niet alles altijd goed gaan. Goeie griep te pakken, een helse verkoudheid, echt heerlijk weer. Gister sprak ik een kennis die tegen mij zei; Madelon eigenlijk is het leven maar raar. We need to feel sad, to feel hapiness. It’s not really a choice! Best wel waar eigenlijk! In zekere zin ben je niet continue blij, op 1 lijn zeg maar. Wat een vlakke lijn zou bijna gelijk staan met niks voelen.

Het is dus eigenlijk 50/50, vaak gebeurd er iets goed met in de achtergrond nog een wat minder toffe gebeurtenis. Die maatschappij waar we nu in leven en die soort ‘guru’s’ die ons via verschillende wegen toespreken doen het meer lijken als 99/1 verhouding. Altijd is alles leuk, cool en geweldig. Blijheid en al die dingen, maar dat kan gewoon niet! Ik vloer weer van de hak op de tak, maar wie vaker leest kent dat wel een beetje van me.

Soms denk ik dan, ja misschien moet dat boek, dat niet alles geweldig is maar ook niet alles moet afzeiken als het even niet goed gaat nog geschreven worden.

97 – Listen

Listen and silent are spelled with the same letters, think about it.

Een hele nieuwe wereld ging voor me open, van de luisterboeken. Zoals ik altijd mijn mening al klaar heb dacht ik, dat is voor van die oude bessies toch? Die nog amper kunnen lezen en daar is het voor.

Ondanks schreef ik mij in om een app te testen waar ook twee luisterboeken bij zaten. Waar een van de titels van was ‘ Think and grow rich’ je weet wel 1 van die boeken waar ik ooit in begonnen was. Maar dit was een andere vertaling. Harstikke leuk maar ik kom al tijd te kort dus, Ja leuk! Op een best wel chille dag, had ik het goede voornemen om een wat grotere wandeling te maken met mijn viervoeter. Normaal muziek aan, en gaan! Nu dacht ik, hoe handig? Luisterboek aan! Kennis op doen tijdens het wandelen. Stiekem vind ik lezen en wandelen gewoon zonde van m’n tijd als ik druk ben. Maar wel fijne bezigheden! Dus ja, gewoon combineren toch?Daar gingen we, meteen begon de verteller dat je met een open mind moest gaan lezen anders kon je het boek wel dicht doen. Maar ik luisterde braaf verder. Super interessante dingen werden er verteld, Maar ik weet nu al 1x lezen of 1x luisteren is niet genoeg. Ben, de hond keek mij wat vreemd aan toen we maar verderweg bleven lopen!

Een hele openbaring dus die luisterboeken! Ken ik nog meer mensen die hier ervaring me hebben? En wat als ik deze titels gehad heb? Kan ik dan een luisterboeken app downloaden of? Hoe werkt het? Iemand?

95 – Focus

Je focus verleggen, maar moet hij dan iets meer naar links of naar rechts? Wat meer naar buiten of juist naar binnen – Madelon.

Jaa ik ben weer in een volgend boekje begonnen. Ik merk dat die me scherp houden, om in een soort bewegend proces te zitten ofzo. Het minimaliseren werkt nog steeds door is een soort flow, waar je dan eenmaal in zit en steeds meer spullen ineens niet meer lijkt nodig te hebben. Of dingen in de weg vind staan enzo.

Ik had zelfs de rare gedachten omdat mijn future badkamer zo klein is, van moet ik wel een wasmachine nemen of is er zo een leuke wasruimte ergens in mijn woonplaats? Of een ophaal service of weet ik wat? Ja van dat soort gekke gedachtes ga je dus krijgen als een soort ‘in de maak’ minimalist.

Het boek waar ik nu in ben begonnen is ‘Vind je ikigai’ om even in de Japanse sferen te blijven. Het gaat wederom weer om passie en je geluksgevoel en dat soort dingen. Alle vorige 5 boeken die daar ook over gingen stopte ik mee toen ik echt dingen moest gaan doen. Maar goed met frisse moed aan dit boek begonnen. Ja en al een van de eerste hoofdstukken moet je zo een ‘naar jouw idee’ onhaalbaar doel opschrijven. De halve wereld kan raden wat ik opgeschreven heb. En ja ik blijf gewoon even daar, bij die het voorspellende zeg maar! En dan moet je acties verzinnen die je daartoe zouden kunnen leiden, zonder moeilijk te denken.

Naja vooral dat laatste kan ik niet! Sommige mensen zeggen wel eens. Madelon jij zoekt al naar de oplossing, terwijl het probleem er helemaal nog niet was. Snap je? Zestig stappen vooruit denken, al rennend naar de oplossing terwijl je eigenlijk nog moet leren kruipen. Ja dat ben ik eigenlijk wel een beetje, altijd gejaagd en snel en al die dingen. Naja die rust moeten we dus even zien te bewaren, anders kan ik dit boekje weer op het stapeltje leggen, van de boeken waar netjes het bladwijzertje ophoud bij de passie formuleren. Uitdaging!