108 – Artistiek

One day or day one. It’s your decision.

Ik wil wedden dat ik vroeger dacht dat ik schilder,kunstenaar, sieraden maker, professional potloodpuntjesspaarder, muzikant, vulpenschrijver, diamondartist, schoonheidspecialiste of nagerverzorger zou worden. Wat kan een mens verzamelen, ik heb van die cheapy sieraden voor vier klassen kinderen, why? En je gaat er doorheen, ohja daar plakte ik mijn spiekbrief in, ohja dat droeg ik daarbij, ohja met die knopen en dat stofje ging ik nog een keer een kussentje maken. Maar je had toch al een keer alles doorgezocht. Klopt! Maar sommige items komen tevoorschijn nu er overal in het huis ingepakt word. Ten tweede heb ik, zoals Marie Kondo in haar boek beschrijft, soort bij soort opgeruimd. Wauw! Toch hebben sommige dingen voor mij nog waarde, meer dan dat ze ooit echt waard zullen zijn. Maar ik weet inmiddels dat sommige dingen even gezien moeten worden en daarna neemt die zogenaamde waarde af. Veel spullen gaan weg of naar de kringloop. Ook spullen die dus eerst voor mijn gevoel nog niet weg konden. Staan inmiddels al een heleboel spullen ingepakt, het is oprecht minder dan zes jaar geleden toen ik het huis uit ging. En nu zitten er ook echt spullen voor meerdere ruimtes bij, keuken, badkamer etc. Ik kan echt niet wachten tot dat ik mag gaan klussen. Misschien dat ik wel wat moodboards hier deel! I wish you all the best days, but not only for now cause it’s Christmas, but for the whole year!! 🎵🍀🌲

107- Maar nu echt

A goal should scare you a little but excite you a lot! – Joe Vitale

Heerlijk boek; stop sayin you are fine van Mel Robbins. Niet dat eeuwige gezeur over, Je moet je passie volgen en als je het wil komt het vanzelf! Maar iemand die straight is; met op je reet blijven zitten bereik je niets en alle beginnen zijn vaak k*t. Even mijn eigen samenvatting.

Eigenlijk legt ze vrij duidelijk uit wat we in je hoofd gebeurd als je een goed idee heb, meteen maakt je gedachten, na het heel even geweldig hebben gevonden, het volledig af met de wat als en het zou toch kunnen dat voorspellingen. Zoals gewoonlijk word het weer de uitdaging om hem uit te lezen, maar ik doe braaf de opdrachtjes en er zitten zoveel herkenningsdingen in.

‘By regonizing how your own brain works against you, you can use techniques to outsmart yourself. Ja toch mega interessant!

Ik ben klaar inderdaad klaar met de ‘I’m fine’ antwoorden en probeer stappen te maken. Beslissingen nemen in de gedachte wat ik daar over een paar jaar over zou vinden. Waar ik in sommige zaken nog wat blijf hangen maar in andere heel duidelijk geen genoege meer neem met de it’s fine answer!

Bij dit boek denk ik ook, als ik dan lees. Waarom vond ik dit boek nu pas? Zou niet iedereen het moeten lezen? Of ben ik soms een van de enige die opzoek is naar meer? Zou kunnen natuurlijk!

107 – Let it gooo, let it gooo

 

Any half-awake materialist well knows – that which you hold holds you – Tom Robbins

Daar gaan we dan, inpakken maar! Eerst nog even alle plantjes water geven, soort van studie-ontwijkend gedrag en dan moest ik echt van mezelf 1 doos inpakken of 1 vuilniszak weggooien met spullen. Ik trek weer een rol-bak onder mijn bed vandaan met van die rommel die ik al honderd keer heb aangeraakt. Kralen, touwtjes weet ik veel wat. Oké laatste poging op marktplaats en anders mag het weg, want wat moet ik er mee? Ik denk dat ik het pak en beet ongeveer 15 jaar al met mij meesleep zo niet langer.

Echt omdat het zonde is om weg te doen. Wat het gekke is, of misschien wel logisch is hoe vaker je sommige spullen tegenkomt. Weer die verf in je handen, weer die kralen, weer die boeken en weer heb je het een half jaar of een jaar laten liggen met geen enkele functie. Ik zal twee keer gaan verhuizen, eerst naar mijn tijdelijke crip/arkje en daarna door naar mijn echte eigen betonnen blok! Eerst vond ik het echt vreselijk, nog een tussenhuis. Vroeger wilde ik altijd op het water wonen, heb zelfs nog een ondernemingsplan geschreven op mijn opleiding, waarom dit populairder zou worden. Nu mag ik het zelf mee maken, in de koudste maanden, jeej! Nee maar alleen het hoognodige, het hotelkamer gevoeltje ervaren! Ja leuk, maar niet te lang haha.

Nu is het vooral de keuzes maken, wat gaat er mee en wat is nu echt klaar. Ken je dat, zo klaar met oud en zo ready for nieuw. Eigenlijk leek het mij makkelijker om gewoon in te pakken wat ik denk de komende 3 maanden, al hoop ik niet dat het zolang duurt, nodig te hebben. De rest zou dan overbodig zijn. Wel resoluut ofzo. Wat dan met de foto’s, knutselwerkjes van vroeger en mijn planten? Dan maar niet volledig minimalist, dan maar een halve! Hoeveel verhuisdozen zullen het totaal worden?

 

106 – Reflectie

Het stomste onderdeel van een werkstuk op school – younger Madelon

Mijn favoriete onderdeel, not at all, van een werkstuk of verslag. Reflecteren en nieuwe doelen stellen. Gewoon afronden, alles ging wel goed vond ik eigenlijk wel prima!

Het is inmiddels bijna 1 uur snachts en ik had bedacht rond 11 uur te gaan slapen. Wat zoals je merkt niet is gelukt. Ik dook terug op mijn blog, naar mijn allereerste post, de Ted talk van Mel Robbins, stop saying you’re fine.

Klik, klik, klik en ik ben inmiddels mezelf denk een uur aan het verzadigen met allerlei stukken over bovenstaande. Zoals wel vaker besluit ik dat ik het boek van Mel Robbins wil lezen en ook het boek waar ik toevallig Ali B over hoorde praten namelijk De kracht van het nu van Eckhart Tolle dus ik bestel die met twee klikken op de knop online!

Straks heb ik daar tijd voor denk ik bij mezelf! In mijn tijdelijke crip heb ik geen televisie dus genoeg tijd om te lezen en eigenlijk zie ik het al helemaal voor me! De stap erna doe wil ik nog even niet over nadenken, het inpakken, maartoch!

Reflecterend op het afgelopen jaar zouden er nu nieuwe doelen moeten ontstaan, die zijn er! Maar vooral met oog op groei en toekomst! Alles groeit aan een mens, nagels, haar, dus dan zou je kennis ook moeten groeien om het leuk te houden! Niet saai vooral! Daar gaan we dit jaar voor met de doelen, daarbij moet er een moment zijn dat ik uit een soort routine stap, want dat verveeld ook. Misschien vond ik daarom dat onregelmatige werken wel zo fijn?

Nieuw jaar, nieuwe kansen. Reflecteer op je afgelopen jaar, benader hem positief en wat beter had gekund! Ga niet alles compleet afzeiken want dan kan ik je zeggen, het brengt je alleen maar meer shit!

Zo dat waren mijn wijze woorden op dit nachtelijke uur, nu gauw slapen. Want volgens Mel Robbins zou het een goed idee zijn om de wekker 30 min eerder te zetten en niet te snoozen! Om te ervaren hoe moeilijk het is om de activerings-energie in gang te zetten! Om vanuit het warme fijne bed in de koude kamer te stappen! Ik ben benieuwd hoe ik daarover een paar uur over denk!

105 – The minimal life!

It is entirely liberating to discover how little we exactly need.

Grappig toch dat je al een jaar over minimalisme schrijft, over hoe fijn hotelkamers eigenlijk zijn omdat je alleen meeneemt wat je echt nodig heb en dat Ik straks dus hoogstwaarschijnlijk een tijdelijke woning zal betrekken.

De bouw gaat volgens planning het aansluiten iets minder. Langzaamaan word het wat stressvoller want het komt er op neer dat ik nog maximaal 1,5 maand hier woon. En dus naar een tijdelijke woning zal gaan en dus alleen meeneem wat echt nodig is! Hoe minimalistisch wil je het hebben?

Alles opslaan, alles nogmaals doorzoeken. Heb ik dit de komende tijd nodig? Of alleen ooit, of misschien wel nooit? Ja dat word de uitdaging! En heb er eigenlijk wel een soort zin in! Nog twee weken werken, weekje vrij. Dan begin nieuwe jaar nieuwe baan, hopelijk snel ook een nieuw huis. Nieuwe start ofzo! What do you think?

Enige ding, wat ga ik met mn mooie jungle doen?

104 – Ontploft

Once we give up being attached to physical possesions, we find the freedom to follow bigger dreams – Joshua Becker

Ik denk dat ik de volledige hechtenis even kwijt ben geraakt. Want what the hell is er gebeurd in mijn kamer. Soms heb ik die van die tijden dan ben ik zo druk met druk zijn dat er een soort heuse ontploffing plaatsvind. En ineens word je een dag wakker, dat je voor de zoveelste keer over bepaalde spullen heen stapt en denkt, hoezo is het hier zo een bende? En nee ik was niet fulltime dronken, ik was even een paar dagen reizen, paar dagen werken, paar dagen heel druk zijn met bedenken wat ik nou wilde met mijn leven, nog een paar dagen reizen, een paar dagen werken en ineens is het dan een rommel.

Bizar gewoon. Er zijn nog steeds zoveel spullen die er maar gewoon liggen, gewoon verplaatst worden keer op keer en gewoon daar blijven. En hoe irritant ik het ook vind, doe ik het niet weg. Wat is daar toch mee? Zal ik dan pas die stap maken of ik de ultieme minimalistische test aan moet gaan, zoals ik de vorige blog beschreef. Als ik, hond en mini jungle opzoek moeten naar een slaapplaats. Neem ik dan ook al  die boeken en gespaarde troep onder m’n bed mee? Of mag het dan omdat het niet anders kan, gewoon weg? Ga ik dan die iets te kleine broek, of dat net te rare truitje wel weg doen? Waar kan je je druk om maken ook he? Sommige mensen zijn gewoon van ja boeiend, ik stop het weg en dan kom ik het ooit wel weer een keer tegen, of niet en dan is het ook goed?

Inmiddels weer een pakketje besteld, dat nodig gepast moet worden ,want ik had echt broeken nodig. Inmiddels ligt het er alweer een paar dagen, had het echt nodig, daarom is het nog steeds ingepakt. Maar heb dan net weer niet de spreekwoordelijke ballen om het gewoon ongepast enzo terug te sturen. Anyway.

Op andere vlakken wel serieus stappen aan het maken, one life, dus haal alles eruit wat erin zit. Dat blijft wel een beetje een terugkomend thema en ik ben er denk bijna klaar voor om de doelen van afgelopen jaar terug te kijken en vooral nieuwe voor het komende jaar op te stellen. Tijd gaat hard!

103-nachtelijke sessies

Kijk mij eens de wolken breken,
Liggend op mijn rug hier in het gras.
Verslagen, maar preciezer,

De gelukkige verliezer.

– Acda en de Munnik

Altijd zo fijn van het s’nachts wakker zijn, is de tijd die je ineens heb. Vroeger toen ik nog ongeveer 60/70 uur per week werkte, deed ik vaak niet anders dan de dingen die ik overdag niet af kreeg, s’nachts even afmaken.

Ritme was er niet echt, behalve dat er vaak na twee shifts even geslapen moest worden, drie uurtjes was vaak genoeg en weer door! Nu ben ik oud en trek ik dat slechter, maar mis het soms wel. Had op een of andere manier ook meer vrijheid omdat ik gewoon soms een week dan niet werkte en mijn vleugels uit kon slaan, naar waar dan ook!!

Niet dat ik het vannacht voor ogen had om weer eens de proef op de som te nemen. Maar goed we zijn nu toch wakker en als ik zo eens om me heen kijk zou weer eens de boel goed opruimen ook geen verkeerd idee zijn. Tegelijkertijd merk ik doordat de oplevering tot januari is uitgesteld het me ook heel even niet zoveel boeit.

Dikke kans dat Madelon, hond en mini jungle een tijdelijke woonplek mogen gaan zoeken. Hoe fijn en heerlijk rustgevend. Aan de andere kant zou het de ultieme minimalistische test zijn, wat heb je nou echt nodig? Dan nog wil ik m’n jungle toch wel graag behouden. Het geeft me een lente gevoel, want deze dagen met winter en kerst enzo, niet mijn ding!

Tijdens die nachtelijke momenten denk ik ook vaak ineens ook de dubbele betekenissen in bepaalde nummers te horen. Zoals bij bijv Acda en de Munnik, heerlijk!

Slaap lekker!

102- En weer terug.

Life doesn’t get better by chance it gets better by change. – Jim Rohn

Inmiddels weer veilig terug op Nederlandse bodem. Het was veel te kort, dat is een ding dat zeker is! Wat ik het meest mis is de zon en het hoog boven de stad zitten op mijn balkonnetje! Dat was zo relax, om een soort overzicht te hebben maar niet perse deel van de drukte te hoeven uit te maken. Iets waar ik gewoon soms even naar verlang, uitzoomen en alles even te laten voor wat het is.  Dit was ook het moment dat ik best behoorlijk wat nieuwe mogelijke songs heb geschreven. Ik hoop daar binnenkort weer voor samen te kunnen komen met een paar muzikanten! De plannen zijn er!

Vaak is het ook een moment van weg zijn van de drukte van het dagelijkse leven. Het moment dat je even kan nadenken over is het allemaal wel zo normaal, als het gaat? Leef ik mijn mooiste leven (ja die is diep he?) Naja over die dingen heb ik behoorlijk goed kunnen nadenken. En als ik dit dan zo opschrijf denk ik, goh lekker zweverig Madelon. Echt weer iets waarvan je zegt; waar heb je het nou eigenlijk over? Ik merk, ook aan mezelf, dat er vaak veel gezegd over de dingen die niet goed zijn of de dingen die anders zouden moeten. Maar door het te zeggen en het niet te doen veranderd er eigenlijk vrij weinig. Snap je? Nou daar denk ik dus nu over na, en ik zeg je er zijn dingen aan het veranderen. Langzaam, kleine stapjes, maar we gaan er komen. Ik zal jullie niet vermoeien met die dingen die allemaal anders moeten.
Ik wil me vooral ook focussen op de dingen die wel oké zijn, daar voel je je over het algemeen namelijk beter over, dan steeds maar te kijken naar alles wat niet lekker loopt of gaat.

Wat er in ieder geval wel goed gaat is het onnodig aanschaffen van spullen, wat  ik altijd maar zo normaal vond. Ik heb laatst in mijn huis kunnen kijken, geen idee nog wat de opleveringsdatum word, maar het lijkt op een echt appartement nu! Ik noem het nog steeds mijn betonnen blok, want het moet nog een thuis gemaakt worden, maar heb goede ideeën erover. Vanavond naar een cd presentatie van Navarone, waar ik echt onwijs veel zin in heb! Kan ik weer even wegdromen bij het gene wat ik zelf ook het liefste zou doen!

101 – uitzoomen

Travel, the only thing you buy to make you richer.

Soms heb je ruimte nodig om dingen van dichtbij weer te kunnen zien. Uitzoomen zeg maar. Bij mij werkt dat het best door Maar een plek te gaan waar ik niet vaak of misschien nog nooit geweest ben.

Een korte citytrip of gewoon met de auto stukje rijden. Even weg om de focus weer terug te vinden. Mijn laatste keer deed ik dat in mei, eerlijk te lang geleden. En nu mag ik weer even. Vaak zijn dat de momenten dat ik het meest creatief ben!

Ik kan niet wachten even al die onzin, en soms ook nuttige dingen van me afschrijven. Wie weet muziek voor de band, who knows!

Even een mooi inspiratie gevend plaatje, omdat het kan.

98- Toekomstige toekomst

Je toekomst wordt elke dag korter – Michael Pilarzyck

Dit was en quote die ik vanochtend als eerste las toen ik mijn instagram opende. Lekker positief dacht ik weet. Goed begin van de dag ofzo.

Maar door er even over na te denken dacht, f*ck deze beste Michael heeft gewoon gelijk. Wat nou negatief, ja als je je tijd aan het verdoen ben. Maar als je aan je eigen grote droom werkt, ja lekker interessant dan, toch?

Ik merk dat ik heel graag die eigen grote droom concreet wil maken, maar soms is een plan niet in 1 dag gemaakt. Wat doe je het liefste? Muziek maken. Waarom doe je daar dan niet iets meer mee? Ja maar dat kan toch niet en hoe dan? En dan sta je weer aan de start van een gewone werkweek! En voor je het week zijn we weer een paar maanden verder.

Ja dan eerst m’n huis af en dan verder met je ideale leven. Naja zo is er steeds weer wat. En de handvaten, ik heb ze nog niet gevonden. Maar zodra het begint te knagen, ja dan moet je er wat mee. Dan krijgt het van zelf vorm. In welke vorm dat dan ook mag zijn. Laat het maar komen, ik ben er klaar voor.